Sasja - HBC Izegem heren Liga 1: 23-26

Categorie: heren - liga - verslagen
Geschreven: woensdag 05 oktober 2022 11:36
Blue White pakt felbestreden zondagspunten in Sasja
Zondagmiddag stond een interessante ontmoeting ingepland voor onze Liga 1-ploeg. Na een twee op vier stond op de derde speeldag Sasja op het menu, dat nog niet verloor dit seizoen en gekend staat als een bijzonder getalenteerde, agressieve tegenstander. Het belang van de wedstrijd hoeft niet overdreven te worden, maar tegelijk betekende winst of verlies wel respectievelijk voeling met de top of de staart van het klassement. En Izegem had vooral iets goed te maken, na een collectieve offday tegen Waasmunster.
Voor de gelegenheid ruilden Gilles en Ward de zondagstaart in voor hun handbalschoenen. Michiel Demeulenaere was dan weer zijn handbalschoenen thuis vergeten. Een accident de parcours waar ook Thomas Vandewalle vorige week aan leed. Trainer Verbeke rolde dan maar eens 720 graden met zijn ogen, en liet Michke in zijn stampers spelen.
Mooi Izegems volk op de tribune: de topschutter en topsupporter van vorig seizoen, Sam Naessens en zijn geliefde Jill, kwamen hun blauw-witte vrienden aanmoedigen. Ze zagen al snel dat het geen zondagse wedstrijd zou worden. Ondanks een hoge verdedigende lijn kreeg Izegem meteen snelheid in het spel, en pivot Verhaeghe en rechterhoek Vandewalle profiteerden van de ruimte. Sasja kreeg echter zelf ook meteen snelheid in hun spel, en ondanks het feit dat het verdedigend blok best goed stond, stond het na 10 minuten 5-5 gelijk.
Er volgde een kort dipje in de wedstrijd, waar Izegem van leek te gaan profiteren. Na doelpunten van Karel, Gilles en Lander keken de Antwerpenaren tegen een achterstand aan, en de time-out die gevraagd werd door hun coaches bleek niet reglementair. De jonge wolven lieten Blue White niet los. Hun doelman pakte in minuut 29 bij 9-12 een strafworp, en Dries Stienen milderde in de daaropvolgende aanval tot 10-12. Een tweepuntenkloof, en geen vierpuntenkloof dus om te gaan rusten.
De eerste vijf wedstrijdminuten van de tweede helft zijn doorgaans niet onze favoriete, maar vandaag was Spiere nog eens mee. Hij leek de match met drie doelpunten in een definitieve plooi te leggen, maar ook Sasja was nog niet uitgesproken. Na tien minuten was onze voorsprong toch weer geslonken tot drie goals. (13-16 na 10’) Die tussenstand bleef acht lange minuten op het bord staan: BWD twijfelde, en de jonkies van Sasja mistten misschien wat ervaring bij het afwerken. Doelman Zwoele Ostyn stond als vanouds weer puik te keepen.
Lander De Baets brak de ban met twee puike goals, het startschot voor nog enkele dolle minuten. In minuut 55 kwamen de Antwerpenaren nog op twee goals, maar Karel en Ward beslechtten het plot met hun goals. Izegem speelde de wedstrijd rustig uit, zelfs een beetje met de handrem op, en mocht trots de zege vieren.
Enkelingen bij de thuisploeg vonden de Izegemse fierheid misschien wat zielig. Die fierheid mogen zij echter als een compliment opvatten. Deze tweede ploeg van Sasja barst van het talent, en heeft een voorbeeldige vechtersmentaliteit. Dat Blue White na drie speeldagen gedeeld tweede staat in de stand, naast dit Sasja, daar mogen spelers en coach gewoon trots op zijn.
Speelden voor HBCI: De Baets Lander (3), Decin Julien, Demeulenaere Michiel (1), Deschamps Tjorven, Maertens Alexander (1), Ostyn Willem (D), Vandewalle Thomas (5), Vangroenweghe Karel (4), Verbeke Leon, Verhaeghe Sam (5), Demeulenaere Ward (6), Vannieuwenhuyse Gilles (1)

HBCI Heren Liga 1 - Elita Lebbeke: 26-21

Categorie: heren - liga - verslagen
Geschreven: vrijdag 30 september 2022 12:49
Productiehuizen zonder inspiratie komen binnenkort best eens kijken naar Sporthal De Krekel, en dan in het bijzonder naar een wedstrijd van de tweede ploeg. Daar vallen namelijk narratieven met huizenhoge spanningsbogen en razend interessante verhaallijnen te rapen. Het belangrijkste plot van het seizoen is natuurlijk hoe Blue White het stelt na het tumultueuze succesjaar in Liga 2, tijdens het eerste post-Peltjaar, in Liga 1. Het behoud is vanzelfsprekend het doel, maar een sinecure is dat niet. Kortessem en Evergem zijn versterkt, Roeselare kan tijdens elke wedstrijd verrassen en de trainer van Kortrijk kent heel wat spelers van Blue White. Voor het overige is de reeks een blinde vlek op het netvlies van coach Verbeke. Secundaire verhaallijnen: hoe ontwikkelen jonkies als Lander Debaets en Achiel Denys zich doorheen het seizoen? Krijgt Izegem een penaltysyndroom? Wat doen Sam Naessens en Mathieu Depoortere nu op zaterdagavond? Vindt Barry een vriendin? Woestijnvis, jullie weten ons te vinden.
Na een door afwezigheden slechte voorbereiding ontving HBC Izegem de tweede ploeg van Elita Lebbeke. Met Dimitri Moeyersoons en Mattias Merens stonden enkele bekende handbalnamen op hun wedstrijdblad. Ook in de selectie van Blue White zaten enkele leuke verrassingen. De broertjes Verbeke zaten voor het eerst samen in de selectie, Karsten Ramaker en Rune Horré konden debuteren, Tjorven Deschamps is back in town en Julien Decin droeg zowaar een spelerstruitje. Louis Desmet, Alexander Maertens, Sam Verhaeghe, Karel Vangroenweghe en Thomas Vannieuwenhuyse waren er dan weer niet bij, om aan te tonen dat er een unieke ploeg op het veld kwam.
Izegem won de tos, en koos om met bal te starten aan de wedstrijd. Elita koos verrassend voor een 3-3 verdediging, maar nog verrassender: Blue White wist er zowat raad mee. Lander, van nature een shotter maar een multiman in opleiding, vond makkelijk zonder bal de ruimte in de rug, en ook pivot Remi Verbeke en slangenmens Achiel voelden zich als vissen in water. Verdedigend liep het misschien net niet goed genoeg, waardoor ook Elita kon prikken. (7-7 na 16’)
Izegem schakelde daarna een serieuze versnelling hoger. Tegenaanvallen, snelle middens; Elita wist van geen hout nog pijlen te maken. In tien minuten tijd nam Blue White een serieuze optie op de zege. Rune, Lander en Thomas verdeelden zes potten onder elkaar, en Lebbeke kwam pas bij een 13-7 stand weer tot scoren. Bij de rust keken alle Izegemnaren naar elkaar met de wetenschap dat hier iets mogelijk was. Sterker zelfs: dat het hen niet meer mocht ontglippen. (16-10)
Toch dient het eerlijk gezegd dat Lebbeke tijdens de eerste tien minuten van de tweede helft simpelweg terug op gelijke hoogte had kunnen staan. Blue White knoeide er vakkundig lusteloos op los en de ruimtes werden helemaal niet meer benut. Gelukkig werd Elita er niet meteen mondiger op. (18-13 na 40’) Izegem hervond zijn adem via onder andere Depoortere en Deschamps en het laatste kwartier bleek een maat voor niets. Eindstand 26-21.
De openingswedstrijd had al meteen een leuke wending aan de Woestijnvisserie kunnen geven, want er viel wel wat te beleven. Landers openingsdoelpunt leek op een vliegertje, een doelpunt van Thomas leek op een jabke en met de invalbeurt van ex-keeper Julien Decin op pivot twee minuten voor tijd volgde een waar kippenvelmoment. Ook alle jonkies gooiden hoge ogen, en enkelen mogen dus hun eerste bakje bier zetten. En wat betekent dat voor de afwezige basisspelers? U merkt het: spanning, sensatie en intrige.
Speelden voor HBCI: Mathias Nottebaert (D), De Baets Lander (6), Decin Julien, Demeulenaere Michiel (1), Denys Achiel (5), Depoortere Ruben (1), Deschamps Tjorven (1), Horré Rune (2), Lievens Arne (1), Ostyn Willem (D), Ramaker Karsten, Tack Robbe (1), Vandewalle Thomas (5), Verbeke Leon, Verbeke Remi (3), Frederic Vankerkhove

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC Overpelt: 24-22

Categorie: heren - liga - verslagen
Geschreven: dinsdag 04 januari 2022 11:52
Zaterdag speelde onze tweede ploeg hun laatste wedstrijd van het kalenderjaar. De thuiswedstrijd tegen Overpelt was om meerdere redenen interessant. Ten eerste omdat HC Overpelt zelf Izegem kon bijbenen in de stand, ten tweede omdat het ook dit jaar de bedoeling is om met een groteske supportersbus naar Overpelt af te zakken. Deze wedstrijd was dus tegelijk een voorproevertje.
Omdat onze jongens enkele wedstrijden uitgesteld zagen, kon Izegem HBC Evergem en Pentagoon Kortessem niet bijbenen, maar enkele spelers hadden onderling wel afgesproken dat ze zich bij een overwinning kerstkampioen zouden noemen. Door een perfect openingskwartier was iedereen dan ook vrij snel in feestmodus. Sam Naessens speelt al een heel seizoen op hoog niveau, maar sinds enkele weken zit ook Sam Verhaeghe in een absolute bloedvorm. Beide heren verdeelden tien minuten lang alle doelpunten onder elkaar (7-2, 10’). Wat Saint Amour allemaal kan doen!
Na vijftien minuten leek de wedstrijd dus al gespeeld (12-3), maar Blue White sloeg daarna collectief aan het knoeien. Het werd pijnlijk duidelijk waarom Izegem met toch zeven gewonnen wedstrijden slechts een positief doelpuntsaldo van 11 heeft. Karel Vangroenweghe hield de voorsprong zelfstandig recht, maar toch kwam HC Overpelt in een sneltempo terug in de wedstrijd. De ruststand bedroeg 14-10.
Die puntenkloof werd met één doelpunt uitgebreid, maar in verdediging liep hoe langer hoe meer spaak. Tussen de 45ste en 48ste minuut incasseerde Blue White drie doelpunten zonder zelf gevaarlijk te zijn, waardoor we plots een thriller kregen (21-19, 52’).
Pieter-Jan Kosten bracht HC Overpelt met nog twee minuten op de klok zelfs op één doelpuntje, maar Izegem verspeelde zijn voorsprong uiteindelijk niet. Ondanks de grote zenuwachtigheid op de bank kon Louis Olivier in de laatste minuut nog stoïcijns scoren, en zo werd het uiteindelijk nog 24-22. Er is ook slecht nieuws: Willem Beke viel tijdens de tweede helft uit met een blessure die zeer ernstig oogt. Hopelijk zien we Willem zo snel mogelijk terug in ons mooie blauw, of in ons lelijke groen.
Blue White mag terugkijken op een goede eerste seizoenshelft, ongeacht wat er tijdens de twee inhaalwedstrijden gebeurt. De twee nederlagen van in oktober waren beiden te vermijden, maar desondanks staan onze jongens 3de, met nog wedstrijden te spelen. Toch is het zaak om gefocust te blijven, want Brasschaat, Welta Mechelen en ook HC Overpelt hijgen nog lekker in onze blauw-witte nek. Forza Blue White, en onthoud: over een titel wordt niet gesproken! Vrolijke feesten van onze kapoenen.
Speelden voor HBCI: Beke Willem (1), Demeulenaere Michiel (2), Depoortere Ruben, Desmet Louis (1), Lievens Arne (1), Maertens Alexander (2), Naessens Sam ( 8 ), Nottebaert Matthias (D), Olivier Louis (1), Ostyn Willem (D), Vandewalle Thomas, Vangroenweghe Karel (5), Vankerkhove Frederic, Verhaeghe Sam (3)

HBC Izegem Heren Liga 2 - Pentagoon Kortessem: 35-24

Categorie: heren - liga - verslagen
Geschreven: vrijdag 11 maart 2022 13:02
Vorige zaterdag ontving BWD Pentagoon Kortessem, één van de betere ploegen in Liga 2 en een titelkandidaat. Na het dramatische verlies tegen ’t Noorden stonden onze jongens met de rug tegen de muur: bij verlies mocht Izegem hun titelaspiraties eigenlijk opbergen. Tegelijk had ook Kortessem hun voorgaande wedstrijd verloren, waardoor Brasschaat eenzaam op kop kwam. Verder was deze thuiswedstrijd ook de ideale gelegenheid om aan te tonen dat het verdwijnen van het sluitingsuur geen impact heeft op de prestaties van de ploeg.
 
Al vanaf de eerste minuut is het duidelijk dat de wedstrijd veel concentratie en precisie zal vergen. De mannen van Kortessem spelen snel en dreigend handbal, en kunnen rekenen op enkele jongens met ervaring in hogere reeksen. Ook Izegem heeft dit seizoen die luxe, en de klasse van de ervaren rotten werd al meteen zichtbaar. Willem Ostyn pakte in de openingsfase zowat alles en Karel Vangroenweghe scoorde de eerste twee doelpunten alsof hij pas 22 geworden was. Onze jongens probeerden het tempo van Kortessem te evenaren, en dat lukte best. Via Ward Demeulenaere kwam Izegem in een droomscenario terecht: 4-0 na 4’.
 
Smets en Slegers milderden voor Kortessem, maar de thuisploeg was niet onder de indruk. Arne ‘El Toro Loco’ Lievens scoorde op tegenaanval en ook Sam Naessens tekende binnen de eerste tien minuten voor zijn eerste twee doelpuntjes. Iedereen in De Krekel leek verbaasd over het hoge tempo in de wedstrijd en de strijdlust van Blue White, maar de monden vielen pas écht open in het volgende kwartier. Izegem counterde Kortessem helemaal tureluurs, en na zes opeenvolgende doelpunten leek de wedstrijd al gespeeld. (13-5, 21’) Trouwe supporters weten echter dat Izegem in elke wedstrijd ook eventjes zichzelf tegenkomt, opperste concentratie en een wil om door te duwen bleef dus vereist.
 
Voor de rust werd er nog een beetje geroteerd, en dat leverde leuke beelden op. Ruben Depoortere stond plots weer op top in verdediging en op hoek in aanval, en dat deed hem duidelijk plezier. Na de wedstrijd verklaarde hij met een glimlach die tot de Grote Markt reikte dat hij zich weer een junior voelde. Torro Lievens bracht dan weer een glimlach op de gezichten van het thuispubliek. Na een aalvlugge tegenaanval besloot hij iets te snel, en kreeg de rebound van dicht pardoes in het aangezicht. Zijn hoofd stond zo rood als de lap waar stieren zo voor vrezen. Verder was er ook nog een stevige botsing tussen onze Mathieu Depoortere en Slegers van Kortessem. De meningen over de fase liepen uiteen, feit is wel dat Depoortere verzorging aan de neus nodig had. Later kwam hij terug het veld op met een neusstripje waar Heisenberg uit Breaking Bad jaloers op zou zijn.
 
Bij de rust knepen de onbeschikbare Julien Decin en Thomas Vandewalle elkaar even in de arm. Stond het écht 18-9 aan de rust? In het voordeel van Blue White? Het ongeloof vertaalde zich in het snellen naar de kantine, waar zenuwachtig een pintje naar binnen werd gegleden.
 
Het werd duidelijk dat Kortessem zich nog niet gewonnen wilde geven. The last bullet in the chamber werd ogenblikkelijk ingezet: de bezoekers gingen zonder goalie, en met een extra veldspeler spelen. Nog steeds toonde Izegem zich niet echt onder de indruk, en daar mag het zijn topschutter voor bedanken. Naessens schudde zijn penaltysyndroom van zich af, en scoorde bovendien ook zijn kenmerkende potten. Sam Naessens scoorde nog maar eens zoals vanouds: uit elke hoek!
 
Ondertussen was Mathias Nottebaert zijn collega Zwoele komen vervangen, en dat deed hij met een verantwoordelijkheidsgevoel van de groten. In zijn eerste tien minuten pakte Mathias vier gemaakte goals, en de jonkie genoot zichtbaar. Op tegenaanval mistte Louistje Olivier nog voor leeg doel, maar dat kon de pret niet bederven. (In tegendeel eigenlijk, was grappig!) Mathieu Depoortere flirtte nog met rood zoals een met adrenaline doorspekte puber dat doet met het mooiste meisje van de klas: kassa! Thieutje mocht zich na het laatste fluitsignaal richting bar reppen, het bakje werd met de glimlach opgedronken.
 
Blue White speelde zijn beste wedstrijd van het seizoen, misschien wel de beste in zijn bestaan. Het tempo bleef 60 minuten lang hoog, de precisie eigenlijk ook en onze keepers werden gesterkt door de beroemde blauw-witte muur, want Demeulenaere en Verhaeghe verdedigden met bravoure. Ook Louis Desmet, die na een pinkblessure weer op het wedstrijdblad stond, kon terugkijken op een geslaagd wederoptreden. De trots bij spelers en coach was meer dan verdiend, jammer dat voor deze prestatie slechts twee punten kunnen worden bijgeschreven. Eindstand 35-24.
 
De wedstrijd tegen Kortessem was door eerdere coronabesmettingen pas hun eerste ontmoeting, de tweede wedstrijd volgt op 2 april. Op 25 maart speelt Blue White een mogelijke wedstrijd van de waarheid, thuis tegen leider Brasschaat, maar eerst moet GBSK nog voor de bijl. CMON BLUE WHITE!
 
Speelden voor HBCI: Demeulenaere Michiel (1), Depoortere Ruben (2), Depoortere Mathieu (2), Lievens Arne (1), Maertens Alexander, Naessens Sam (13, kan hij, doet hij!), Nottebaert Mathias (D), Olivier Louis, Ostyn Willem (D), Vangroenweghe Karel (7), Demeulenaere Ward (5), Tack Robbe (1), Verhaeghe Sam, Desmet Louis (3)

HBC Izegem Heren Liga 2 - Olva Brugge 29-25

Categorie: heren - liga - verslagen
Geschreven: donderdag 18 november 2021 10:59
Voor de thuiswedstrijd tegen Olva Brugge had de Liga 2-ploeg van HBCI geen extra motivatie nodig. Het was namelijk zo dat, indien er gewonnen werd, de ploeg beloond werd met een thuiswedstrijd tegen Pentagoon Kortessem met de leidersplaats als inzet. Struikelen over de hekkensluiter was dus uit den boze, maar laat één van de inherente kenmerken van struikelen nu net zijn dat het gebeurt als je het niet wilt. Blue White was dus gewaarschuwd, gezien Olva Brugge traditiegetrouw een lastige tegenstander is.
Aan de wedstrijd ging een slechte vrijdagtraining vooraf, gezien de matige opkomst. Het gezegde luidt dan wel dat een slechte generale een goede voorstelling oplevert, maar je mag er natuurlijk geen gewoonte van maken. Coach Verbeke kon voor de gelegenheid rekenen op Senne Vantieghem, Robbe Tack werd in allerijl uit Lebbeke naar De Krekel gevoerd en ook Alexander Maertens en Louis Desmet waren van de partij. (Normaal gezien een gegeven, maar het tweetal was die week samen met keeper Julien Decin als een ware ménage-à-trois naar Seevieljja getrokken. Koddig!)
De wedstrijd kon niet slechter beginnen voor Izegem. Na vijf minuten stonden onze jongens al 0-3 in het krijt. Bij een 1-4 achterstond zette Blue White echter een collectieve tour de force in onder leiding van het natuurlijk leidersfiguur en rasafwerker Sam Naessens. Olva Brugge wist even van geen hout pijlen te maken en na tien zéér sterke minuten in aanval én verdediging wist de thuisploeg een serieuze brug te slaan. (11-4, 20’)
Brugse topschutter Alex Vanhaverbeke had tot dan slechts éénmaal gescoord, maar wist voor de rust toch nog zijn duivels te ontbinden. Hij bracht Olva eigenhandig terug in de wedstrijd met vier doelpunten. De rust werd ingezet met een nog steeds ruime, maar iets linkere tussenstand van 14-9. Izegem had op papier niet echt reden tot klagen, maar wie de eerste helft zag wist wel beter. Er waren ongeveer vijftien uitstekende minuten geweest, maar ook vijftien belabberde.
Het koffiedipje dat Blue White al een heel seizoen achtervolgt was ook zaterdag weer van de partij. Izegem mistte al zijn kansen in de eerste vijf minuten, en voor Olva vloog alles binnen. (14-12, 35’) Godv*rdomme, k*rwa en sh*t, de verwensingen rolden weer als vanouds van de bank. De blauw-witte machine leek weer op gang te sputteren, maar zoals het een oude wagen betaamt, viel die ook weer stil. Een nieuwe vijfpuntenkloof werd weer een voorsprong van twee punten, maar net op tijd werd er wel opnieuw degelijk gehandbald. Naessens en Desmet stonden aan het kanon, net als Ruben Depoortere en Ward Demeulenaere, en Torro Lievens scoorde een mooi doelpunt dat je met wat goodwill een vliegertje mag noemen. (25-17, 49’)
Olva speelde nog tien goede laatste minuten, en misschien mocht Izegem zelfs van geluk spreken dat Bert Remmery ook uitstekend begon te keepen. De één-op-éénshots hield hij als vanouds uit zijn netten. Blue White klungelde er nog tien minuutjes rustig op los, maar liet Brugge niet dicht genoeg komen. Louistje Olivier scoorde het 29ste doelpunt, maar helaas voor iedereen die daar baat bij heeft volgde geen 30ste treffer. Eindstand 29-25.
Blue White mag dus twee punten beschrijven, maar geen sterke prestatie. Tegen leider Kortessem zal het een stuk beter moeten. Supporters op post!
Speelden voor HBCI: Ostyn Willem (D), Remmery Bert (D), Demeulenaere Michiel (1), Depoortere Ruben (2), Desmet Louis (3), Lievens Arne (2), Maertens Alexander, Naessens Sam (11), Olivier Louis (1), Vandewalle Thomas (3), Vantieghem Senne (1), Demeulenaere Ward (4), Tack Robbe

         

          

            

         

         

© 2022 Handbalclub Izegem
Back to Top