Vorige zaterdag ontving BWD Pentagoon Kortessem, één van de betere ploegen in Liga 2 en een titelkandidaat. Na het dramatische verlies tegen ’t Noorden stonden onze jongens met de rug tegen de muur: bij verlies mocht Izegem hun titelaspiraties eigenlijk opbergen. Tegelijk had ook Kortessem hun voorgaande wedstrijd verloren, waardoor Brasschaat eenzaam op kop kwam. Verder was deze thuiswedstrijd ook de ideale gelegenheid om aan te tonen dat het verdwijnen van het sluitingsuur geen impact heeft op de prestaties van de ploeg.
 
Al vanaf de eerste minuut is het duidelijk dat de wedstrijd veel concentratie en precisie zal vergen. De mannen van Kortessem spelen snel en dreigend handbal, en kunnen rekenen op enkele jongens met ervaring in hogere reeksen. Ook Izegem heeft dit seizoen die luxe, en de klasse van de ervaren rotten werd al meteen zichtbaar. Willem Ostyn pakte in de openingsfase zowat alles en Karel Vangroenweghe scoorde de eerste twee doelpunten alsof hij pas 22 geworden was. Onze jongens probeerden het tempo van Kortessem te evenaren, en dat lukte best. Via Ward Demeulenaere kwam Izegem in een droomscenario terecht: 4-0 na 4’.
 
Smets en Slegers milderden voor Kortessem, maar de thuisploeg was niet onder de indruk. Arne ‘El Toro Loco’ Lievens scoorde op tegenaanval en ook Sam Naessens tekende binnen de eerste tien minuten voor zijn eerste twee doelpuntjes. Iedereen in De Krekel leek verbaasd over het hoge tempo in de wedstrijd en de strijdlust van Blue White, maar de monden vielen pas écht open in het volgende kwartier. Izegem counterde Kortessem helemaal tureluurs, en na zes opeenvolgende doelpunten leek de wedstrijd al gespeeld. (13-5, 21’) Trouwe supporters weten echter dat Izegem in elke wedstrijd ook eventjes zichzelf tegenkomt, opperste concentratie en een wil om door te duwen bleef dus vereist.
 
Voor de rust werd er nog een beetje geroteerd, en dat leverde leuke beelden op. Ruben Depoortere stond plots weer op top in verdediging en op hoek in aanval, en dat deed hem duidelijk plezier. Na de wedstrijd verklaarde hij met een glimlach die tot de Grote Markt reikte dat hij zich weer een junior voelde. Torro Lievens bracht dan weer een glimlach op de gezichten van het thuispubliek. Na een aalvlugge tegenaanval besloot hij iets te snel, en kreeg de rebound van dicht pardoes in het aangezicht. Zijn hoofd stond zo rood als de lap waar stieren zo voor vrezen. Verder was er ook nog een stevige botsing tussen onze Mathieu Depoortere en Slegers van Kortessem. De meningen over de fase liepen uiteen, feit is wel dat Depoortere verzorging aan de neus nodig had. Later kwam hij terug het veld op met een neusstripje waar Heisenberg uit Breaking Bad jaloers op zou zijn.
 
Bij de rust knepen de onbeschikbare Julien Decin en Thomas Vandewalle elkaar even in de arm. Stond het écht 18-9 aan de rust? In het voordeel van Blue White? Het ongeloof vertaalde zich in het snellen naar de kantine, waar zenuwachtig een pintje naar binnen werd gegleden.
 
Het werd duidelijk dat Kortessem zich nog niet gewonnen wilde geven. The last bullet in the chamber werd ogenblikkelijk ingezet: de bezoekers gingen zonder goalie, en met een extra veldspeler spelen. Nog steeds toonde Izegem zich niet echt onder de indruk, en daar mag het zijn topschutter voor bedanken. Naessens schudde zijn penaltysyndroom van zich af, en scoorde bovendien ook zijn kenmerkende potten. Sam Naessens scoorde nog maar eens zoals vanouds: uit elke hoek!
 
Ondertussen was Mathias Nottebaert zijn collega Zwoele komen vervangen, en dat deed hij met een verantwoordelijkheidsgevoel van de groten. In zijn eerste tien minuten pakte Mathias vier gemaakte goals, en de jonkie genoot zichtbaar. Op tegenaanval mistte Louistje Olivier nog voor leeg doel, maar dat kon de pret niet bederven. (In tegendeel eigenlijk, was grappig!) Mathieu Depoortere flirtte nog met rood zoals een met adrenaline doorspekte puber dat doet met het mooiste meisje van de klas: kassa! Thieutje mocht zich na het laatste fluitsignaal richting bar reppen, het bakje werd met de glimlach opgedronken.
 
Blue White speelde zijn beste wedstrijd van het seizoen, misschien wel de beste in zijn bestaan. Het tempo bleef 60 minuten lang hoog, de precisie eigenlijk ook en onze keepers werden gesterkt door de beroemde blauw-witte muur, want Demeulenaere en Verhaeghe verdedigden met bravoure. Ook Louis Desmet, die na een pinkblessure weer op het wedstrijdblad stond, kon terugkijken op een geslaagd wederoptreden. De trots bij spelers en coach was meer dan verdiend, jammer dat voor deze prestatie slechts twee punten kunnen worden bijgeschreven. Eindstand 35-24.
 
De wedstrijd tegen Kortessem was door eerdere coronabesmettingen pas hun eerste ontmoeting, de tweede wedstrijd volgt op 2 april. Op 25 maart speelt Blue White een mogelijke wedstrijd van de waarheid, thuis tegen leider Brasschaat, maar eerst moet GBSK nog voor de bijl. CMON BLUE WHITE!
 
Speelden voor HBCI: Demeulenaere Michiel (1), Depoortere Ruben (2), Depoortere Mathieu (2), Lievens Arne (1), Maertens Alexander, Naessens Sam (13, kan hij, doet hij!), Nottebaert Mathias (D), Olivier Louis, Ostyn Willem (D), Vangroenweghe Karel (7), Demeulenaere Ward (5), Tack Robbe (1), Verhaeghe Sam, Desmet Louis (3)

         

          

            

         

         

© 2022 Handbalclub Izegem
Back to Top