HBC Izegem Heren Liga 2 – Elita Lebbeke: 25-18

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: woensdag 26 februari 2020 09:09

 

Zeggen dat Blue White op dreef is, is een understatement. De ploeg handbalt al een heel seizoen op een constant niveau, en nu komen er ook goede resultaten van. Tegen de ongenaakbare leider Eeklo verloor Izegem nog, maar daarna won het van Waasmunster, speelde het gelijk bij concurrent Overpelt en in eigen huis werd vorige week gewonnen van Elita Lebbeke! Blue White deed de laatste weken dus goede zaken.

 

Tegen Lebbeke zat coach Verbeke in verband met één positie met de handen in zijn denkbeeldig haar: Bert Remmery haalt de laatste weken de wedstrijdselectie van de eerste ploeg (en het is hem zéker gegund), Lander Vandemoortele was niet beschikbaar en Thomas Vannieuwenhuyse heeft al enkele weken last van zijn achillespees. Vannie was speelklaar, maar uit voorzorg werd de jonge Matthias Nottebaert (diens naam doet vast wel een belletje rinkelen) bij de wedstrijdkern gehaald. Verder recupereerde opbouwer Michiel 'Dino' Demeulenaere nog van een Valentijnsgriepje en was middenman Louis Olivier om mysterieuze redenen onbeschikbaar.

 

BWD had geen geweldige opwarming achter de rug, maar begon in aanval degelijk aan de wedstrijd. De weg naar doel werd in de openingsfase verrassend vlot gevonden door Louis Desmet, die nochtans de avond voor de wedstrijd zich liet spotten op de après ski van de Scouts. Een jaarlijkse traditie. In verdediging liep het wat moeilijker: de complete verdedigende linie had het moeilijk met de nummertjes van Lebbeke. Het ontbreken van de orders van Dino had daar misschien iets mee te maken.

 

Opvallend veel supporters zagen hoe Blue White de wedstrijd dan langzaam maar zeker naar hun hand begon te zetten. Een tussensprintje rond de twintigste minuut en enkele Vanniëaanse reddingen hielpen daarbij. Mathias Nottebaert mocht zijn eerste minuten maken na een pijnscheut van Vannie, en bracht de zaal even later voor het eerst tot hoge sferen. Hij anticipeerde geweldig op een hoekshot van een Lebbekenaar: een eerste kippenvelmoment. Lebbeke kon daarna enkele minuten profiteren van een impasse in het Izegemse scoreverloop, waardoor het 14-12 stond aan de rust.

 

Blue White startte verschroeiend aan de tweede periode, en Lebbeke had het bijzonder lastig. Sam Naessens, Ruben Depoortere, Thomas Vandewalle, Willem Beke en Louis Desmet vonden achtereenvolgens de weg naar doel, en zo kwam Izegem op een niet te overbruggen zeven doelpunten voorsprong. Tijdens de negende minuut hield de hele sporthal wel zijn adem in: Sam Naessens werd walgelijk brutaal neergetrokken door Dimitri Moeyersoons, waardoor de wedstrijd voor beide spelers ten einde was. Sam kermde van de pijn, maar traint ondertussen al weer mee.

 

Matthias Nottebaert liet nog enkele puike reddingen noteren, maar de wedstrijd viel helemaal stil. Met een vijf op acht kon Blue White in feeststemming aan de derde helft beginnen, en die liep bij wonder nog beter dan de eerste twee. Nu volgen enkele competitieloze weken, op zeven maart hervatten onze jongens in en tegen buurtgenoot Roeselare.

 

Speelden voor Blue White Dynamite: Beke Willem (4), Deketelaere Yelle (2), Depoortere Mathieu (1), Depoortere Ruben (1), Desmet Louis (6), Lievens Arne, Maertens Alexander (1), Naessens Sam (4), Vandewalle Stan (1), Vandewalle Thomas (2), Vangroenweghe Karel (3), Verhaeghe Sam, Vannieuwenhuyse Thomas (D), Nottebaert Matthias (D)

 

HBC Izegem Heren Liga 2 - HK Waasmunster: 32-16

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: maandag 03 februari 2020 19:13

Blue White Dynamite in rock-‘n-roll-modus naar Overpelt

Afgelopen zaterdag gaf onze tweede ploeg voor eigen publiek de tweede in de stand, Waasmunster, partij. In de heenronde speelde Blue White zwak tegen een tegenstander die zich nu eenmaal beter voor de dag wist te stellen, de wedstrijd eindigde toen op 27-17. Onze jongens bewezen echter de week daarvoor tegen competitieleider Eeklo dat ze met de juiste spirit en concentratie tegen weinig tegenstanders moeten wanhopen. Met de busrit naar Overpelt in het vooruitzicht, en met vocale steun van de supporters en DJ Strikke leidde het geen twijfel dat BWD met dezelfde mentaliteit voor de dag zou komen.

In de beginfase was van kwalitatief handbal echter weinig sprake. Hoewel in de verdediging het kasteel fel werd bewaakt door onze legertroepen en poortwachter Remmery, kwam daar in aanval bitter weinig tegenover te staan. De Waasmunsterse verdediging liet wel degelijk ruimte, maar door foute beslissingen en pech in de afwerking stonden de bezoekers na zes lange minuten wel 1-2 voor. Daarna kwamen de Oost-Vlamingen tien volle minuten niet tot scoren, en Blue White profiteerde met zes opeenvolgende doelpunten. Exponent van de blauw-witte aanvalsgolf was Willem Beke, die drie shots voorbij de keeper kreeg. (7-2)

Waasmunster probeerde de bakens te verzetten, en knokte zich weer een beetje in de wedstrijd. Na 18 minuten stond het 8-5, en na een overbodige fout van Thomas Vandewalle kregen ze in overtal de kans om de kloof te dichten. Dit was echter zonder Bert Remmery gerekend, die achtereenvolgens een lob, een afstandsschot en een één-tegen-één wist tegen te houden. Karel Vangroenweghe werd dan neergetrokken waardoor ook de bezoekers een tijdsstraf kregen, en dan was het hek van de dam. Karel en Sam Naessens scoorden in de slotfase van de eerste helft samen vijf doelpunten, waardoor Blue White met een 13-8 voorsprong kon gaan rusten.

De rust had duidelijk maar voor één ploeg soelaas te bieden. Voor de tweede keer in de wedstrijd scoorde Blue White zes opeenvolgende doelpunten. Of het nu om een ingestudeerd nummertje, een tegenaanval of een simpele één-tegen-één ging; onze jongens werkten akelig efficiënt af. Ook een dubbele mandekking kon geen verwarring zaaien, waardoor de wedstrijd na twaalf minuten in de tweede helft al onherroepelijk gespeeld was. (20-11)

De strafste periode van ons Liga 2-ensemble moest dan nog komen. Sam Naessens bracht de verdediging in verlegenheid, Michiel Demeulenaere scoorde twee keer vanop tien meter, en Vannie lanceerde Stan Vandewalle met een perfecte pas die dito werd afgewerkt langs de trommelvliezen van de doelman. Tien doelpunten en geen enkel tegendoelpunt tussen minuut 12 en 22: Blue White had Waasmunster gekraakt. (30-11)

Na het dertigste doelpunt nam Blue White de voet wat van het gaspedaal en kon Waasmunster nog enkele keren tegenprikken. Het werd uiteindelijk 32-15. Zo worden de twee punten verrassend maar oververdiend op het conto van Blue White geschreven na een collectieve topprestatie. De supporters die aanstaande zaterdag de verplaatsing naar Overpelt maken zullen een Blue White zien dat hongeriger is dan ooit.

Speelden voor Handbalclub Izegem: Willem Beke (4), Mathieu Depoortere, Ruben Depoortere, Louis Desmet (5), Alexander Maertens, Sam Naessens (9), Louis Olivier, Bert Remmery (D), Stan Vandewalle (4), Thomas Vandewalle (5), Karel Vangroenweghe (2), Thomas Vannieuwenhuyse (D), Sam Verhaeghe en Michiel Demeulenaere (3)

 

Uilenspiegel HV - HBC Izegem Heren Liga 2: 27-33

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: woensdag 04 december 2019 11:26

Na de uiterst nipte overwinning in de degradatietopper van vorige week tegen HC Aalst, volgde zaterdag alweer een pittige strijd onderaan het klassement. Tegenstander van de dag was Uilenspiegel. Voor beide ploegen waren twee punten meer dan welkom, om niet te zeggen broodnodig, om de aansluiting met de middenmoot te verzekeren. Daarnaast trad ook het nieuwe ‘Boetesysteem der Blue White Dynamite’ voor het eerst dit seizoen in werking. De wettekst werd vakkundig - al ware het een rechtenthesis - uitgewerkt door onze persoonlijke, Belgisch-Italiaanse avvocato - ‘Meester der Pizza en Lasagna’ - Julien ‘Juliano’ Decin en werd gehandhaafd door strafmeester ‘Hoe kan da nu da kik niet weet wat er gespeeld wordt!?’ Ruben Depoortere. Redenen genoeg om al vanaf het verzamelen op de parking van Sporthal De Krekel meteen bij de pinken te zijn.

De jongens van BWD verschenen fris en tijdig op de parking. De twee trainingen van de voorbije week bleken ook goed verteerd, want het was omwille van feestdagen en badmintontornooien alweer enkele weken geleden eer de Liga 2 ploeg nog eens twee volledige trainingen in één week kon afwerken. De sfeer zat goed, het kopje zat goed, de punten moesten mee terug naar Izegem. De voorzieningen voor een fantastische derde time waren ook al getroffen, maar moesten nog even op zich laten wachten vooraleer er vertrokken kon worden. De zus van Poene had immers wat vertraging opgelopen tijdens het vervoer van de pilsen, waardoor de frigobox bier nog net niet al rijdend moest overgezet worden naar het busje.
In dat busje werd de lange rit richting Wilrijk relatief goed verteerd: de meeste spelers deden nog een kleine powernap, terwijl anderen nog wat extra energie haalden uit het verorberen van een broodje.

Éénmaal aangekomen in de thuishaven van Uilenspiegel HV was er nog ruimschoots de tijd om een koffie te nuttigen en tegelijkertijd de ontdekking van de dag te doen: Bier van de maand - Tripel Karmeliet - 3 euro. Het deed de motivatie van de blauw-witte armada van 150% onmiddelijk naar 1000% stijgen. Bij aankomst in de Sporthal De Bist werd het ook duidelijk dat het boetesysteem bij sommige spelers blijkbaar toch meer angst inboezemde dan ze aanvankelijk lieten blijken, want Smette wilde graag zijn handbal van zijn jarenlange verzameling aan colle ontdoen. Hopeloos normaal gezien, aangezien deze handbal, sinds hij in de handen van Smette is beland, nooit gekuist is geweest. Het aantreffen van een schuurmachine was dan ook een gelukje. Gildig wreef Smette de colle weg en zo verdween ook de boete die boven zijn hoofd hing. Toen hij trots zijn propere bal aan strafmeester Depoortere etaleerde, bleek echter dat hij zodanig hard had moeten duwen tegen de schuurborstels dat ook een deel stof van de handbal verdwenen was.

Snel werd nog een tros bananen naar binnen gewerkt alvorens Izegem aan zijn opwarming begon en zich klaarstoomde voor de wedstrijd. Meteen werd duidelijk dat het aanvallend en verdedigend goed zat bij de Izegemnaren. Beke dirigeerde het blauw-witte orkest al rap naar een 1-4 voorsprong. Bijgestaan door een vinnige Naessens kon hij de verschillende handbalspelletjes lustig uit zijn hoed toveren. Vooral het hoekhalen zorgde voor paniek in de verdediging van de thuisploeg. En als Naessens daarmee dan nog eens als eerste aan de bal kwam, dan zakte de moed zeker tot in de Uilenspiegelse schoenen. Drie van de eerste vier Izegemse doelpunten kwamen van zijn hand. Een prachtige variatie op yugo, waarbij de pivot Depoortere koel het overzicht behield en daaropvolgend de inlopende Vandewalle aanspeelde, beloofde veel goeds betreffende het verdere scoreverloop doorheen de wedstrijd. Er werd al stiekem gedroomd van een eerste 30e doelpunt dit seizoen en van het daaraan gekoppelde obligatoire bakje bier. Remmery toonde zich in de eerste minuten ook een zeer moeilijk te kloppen doelman. Met maar liefst drie penaltyreddingen in het eerste kwart van de wedstrijd zorgde hij er mee voor dat de wedstrijd wel erg in het voordeel van BWD kantelde: 3-9 na 15 minuten. Naessens zat ondertussen al aan 6 doelpunten!

Daarna volgde een meer evenwichtige wedstrijd. Izegem kende na het openingskwartier een drietal moeilijke minuten, waarin Uilenspiegel vier keer kon tegenprikken. Mathieu Depoortere leek daarbij de ban wat te breken met een heerlijke knal vanuit de losse pols recht in de winkelhaak: 7-12 na 21 minuten. Desondanks een tijdstraf van twee minuten voor Olivier kon die kloof van vijf doelpunten echter behouden blijven tot aan de rust. Beide ploegen wisselden elkaar in de laatste negen minuten het scoren af tot Deketelaere de ruststand op het bord zette: 12-17.

Net voor de start van de tweede helft werd nog snel een deal gemaakt tussen Maertens en Naessens. Aangezien Naessens na zijn zes vroege doelpunten in de eerste helft niet meer gescoord had, ging hem een boete van tien euro boven het hoofd indien hij niet meer dan vijf keer kon scoren in de tweede helft. Een aantal dat Naessens met gemak zou evenaren en zelfs zou overstijgen aan het einde van de wedstrijd.
BWD begon wel lakser aan de tweede helft. Verdedigend hadden ze het even moeilijk. De boomlange pivot van de thuisploeg, in de eerste helft nog in de achterzak van het beest Verhaeghe, kon zich nu wel enkele keren vrij draaien en scoren. Ook langs de linkerzijde van de Izegemse verdediging vielen enkele tegendoelpunten. De voorsprong was plots tot amper twee doelpunten geslinkt. Izegem panikeerde wat en kon niet meer scoren, terwijl de zenuwen parten speelden bij Uilenspiegel en ook daar de afwerking ontbrak. Na 45 minuten was de stand 21-23.

Izegem bracht dan Mathieu Depoortere terug in op rechterbak en opnieuw wist hij de ban te breken met een raak shot. Tussendoor pikte ook Olivier nog zijn doelpunt mee. Diezelfde Olivier raakte meteen daarna in verdediging verstrikt in een akkefietje met zijn aanvaller. Olivier pakte twee minuten. ‘Ej, maar em dan ook e!’, repliceerde Olivier nog en prompt gaf scheidsrechter Bruneel ook zijn belager twee minuten. Mathieu liet het echter niet aan zijn hart komen en verzekerde met drie opeenvolgende doelpunten BWD weer van een kloofje van zes punten. Naessens, wie anders, zette met zijn twaalfde doelpunt al en met nog negen minuten te spelen een 23-29 tussenstand op het bord. Nog geen enkele keer dit seizoen was BWD zo dicht geweest bij een bakje pils.. euh... ik bedoel bij een 30e doelpunt. Maar de zenuwen sloegen toe en de Izegemse aanval stokte. Vanuit onverwachte hoek werd toch een beloning gerstenat ‘verdiend’ toen Olivier tegen zijn derde straftijd aanliep en met rood het veld moest verlaten. Maar dat verlichtte de zenuwen niet, integendeel. Uilenspiegel liep ineens drie doelpunten in. Er moest ingegrepen worden met een time-out. Izegem, dat in ondertal stond, moest daarbij ook een dubbele mandekking ondergaan en afspreken in aanval werd moeilijk. ‘Gasten, als er nog één iemand begint over dien 30e goal zever, dan haal ik hem van het veld! Pak gewoon die bal, speelt handbal en scoort!!’. Strenge woorden van Coach Verbeke die hun effect zeker niet gemist hadden. De aanval die daarop volgde, nam Desmet zijn verantwoordelijkheid en maakte hij met zijn eerste van de dag de verlossende 30e treffer. Zelf bevrijd van de bevanging van de illustere 30en legde hij er prompt nog twee tegen de netten. Naessens zette uiteindelijk de kers op de taart van zijn grote ‘Sam Naessens’-show (season 2) met zijn dertiende doelpunt en met een 27-33 eindstand.

De opdracht was volbracht voor BWD en de spelers waren dolgelukkig. Het vooruitzicht naar het bier van de maand had daar zeker zijn deel in. De Tripel Karmelieten vlogen gildig over de toog en de spelers amuseerden zich kostelijk al was het een teambuilding. Met een gelukzalig gevoel kon BWD in een muzikaal en enthousiast busje terug afzakken naar Izegem, waar de avond jammer genoeg niet meer kon verdergezet worden bij Kurt & Sophie in de sportcafé. Onze tweede vader had zijn cafetaria reeds al gesloten. Liga 2 was dan maar op zichzelf aangewezen om zich buiten op de parking van de sporthal te amuseren.

Blue White Dynamite komt dit weekend pas zondag in actie, maar nu zaterdag staat het ‘HBCI Full House!’-evenement op het programma, waarbij onze heren het opnemen tegen HC Kraainem. Daarna is iedereen welkom in het handbalcafé met onze eigenste Ruben Depoortere achter de toog! Wie weet, mag je zelfs één inzetten met Barry! Is dat niet iets waar je altijd al van gedroomd hebt? Wees er daarom zeker bij nu zaterdag in Sporthal De Krekel!

Komende zondag dan staat voor Blue White Dynamite de West-Vlaamse derby in en tegen HC Olva Brugge, de kampioen uit Liga 3 van vorig seizoen, op het programma. Beide West-Vlaamse clubs kenden tot nu toe een moeilijke start van het handbalseizoen. HC Olva Brugge wist vorige speeldag pas hun eerste twee punten in Liga 2 te pakken en moet nog een inhaalmatch spelen. Redenen genoeg voor BWD om alles op alles te zetten om deze lastige confrontatie tot een goed einde te brengen en de kloof tussen hen en Brugge te vergroten.

Speelden voor HBC Izegem Liga 2: Remmery B. (D), Vandemoortele L. (D), Beke W. (2), Deketelaere Y. (2), Depoortere M. (6), Depoortere R. (1), Desmet L. (3), Lievens A., Maertens A., Naessens S. (13), Olivier L. (1), Vandewalle T. (3), Vangroenweghe K. (2) & Verhaeghe S.

 

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC 't Noorden: 28-21

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: donderdag 12 december 2019 18:55

Onze tweede ploeg won dit weekend van HC 't Noorden, en dat leverde een nieuw verslag op! (28-21)

Na tien speeldagen in Liga 2 en één wedstrijd voor de winterstop is het nog steeds niet duidelijk welke kant het uit zal gaan voor Blue White Dynamite dit seizoen. Na een weifelend seizoensbegin, waar Olva Brugge en HC Aalst eveneens last van hadden, sprokkelde Izegem meer en meer punten. Op dit moment haalden onze jongens vier overwinningen, en mits wat meer geluk, concentratie en durchhaltevermögen hadden dat er zes kunnen zijn. Ondertussen zijn HC Aalst en vooral Olva Brugge ook in vorm aan het raken, terwijl ploegen als Uilenspiegel en HC ’t Noorden zijn stilgevallen. Het gevolg is een open degradatiestrijd, waar de protagonisten nog niet van gekend zijn.

Vorige zaterdag stond in De Krekel de affiche BWD – ’t Noorden op het programma. Onze Heren hadden de opdracht om Eupen partij te geven in de Oostkantons, waardoor BWD de hoofdact van een thuisweekend handballen was. Tijdens de openingsfase van de wedstrijd waren de supporters echter nog niet op post, en echt erg zullen onze spelers dat niet gevonden hebben. Het duurde namelijk vijf minuten alvorens het eerste blauw-witte doelpunt viel. Een mogelijk gevolg van de vroege maar terechte straftijd voor Ruben Depoortere. Hij peperde zijn ploeg voor de match in dat ‘ALLE GELE KAARTEN VOOR DE BACKS’ moesten zijn, en hij gaf zelf het voorbeeld. Sympathiek!

Nadat ’t Noorden na zeven minuten op 1-3 was gekomen, kreeg Izegem meer en meer grip op de wedstrijd. Er werd beter en spectaculairder verdedigd, en wanneer er toch een vijandelijke speler in de buurt van het doel kwam, stond Bert Remmery paraat. Aan de andere kant van het veld werd het duidelijk dat het wel eens een wedstrijd voor de hoekspelers zou kunnen worden. Sam Naessens verschalkte de bezoekende keeper Mestdagh (in een niet zo ver verleden keeper bij Sasja) na twaalf minuten al drie keer. Hij en diezelfde Ruben Depoortere (die ondertussen al een tweede straftijd had opgelopen) brachten Izegem op 4-4.

Blue White drukte door en wat opviel was dat, na het ongeïnspireerde handbal tegen Brugge, het tempo in aanval heel hoog lag. Eerst scoorde Willem Beke twee keer, en daarna kon Thomas Vandewalle twee keer profiteren van de passes van Karel Vangroenweghe. 8-4 en de scheve situatie was weer rechtgezet.

Izegem rook bloed en Louis Desmet en Alexander Maertens breidden de voorsprong uit. Na een nieuwe aanval, op snelheid gestart vanuit de omschakeling, botste Mathieu Depoortere tegen een speler van ’t Noorden. Omdat Mathieu een (weliswaar grappige) kreet uitslaakte bij het contact, besloot Mestdagh zich even van zijn kleinste kant te tonen. De doelman die drie seizoenen geleden nog de Beker van België keepte, aapte de kreet na en riep dan in een pittig Antwerps accent ‘sukkel’. Even kon je een speld horen vallen in de zaal, waarna Blue White in het protest ging. De lijnscheidsrechter had het verwijt gehoord, maar besloot de gemoederen zonder straftijd te bedaren. Iets later werd de doelman nog gelobt, waardoor het laatste woord aan BWD was.

Nog voor de rust kreeg het publiek een nieuw gezicht te zien. De zeventienjarige Robbe Tack, die al sinds vorig jaar af en toe meetraint, kreeg zijn eerste speelminuten in onze mooie, met hars gewassen truitjes. Tack draaide in aanval goed mee, en kon zich in verdediging enkele keren onderscheiden. Zijn vader zal gevloekt hebben, gezien hij op weekend was naar Eupen om de eerste ploeg aan te vuren. Ruststand 14-8

De tweede helft leek aanvankelijk de wedstrijd definitief te beslissen. Na vijf minuten stond het al 17-9, en Lander Vandemoortele kon zich onderscheiden ter vervanging van Bert. Plots sloeg de blauw-witte machine echter hé-le-maal stil en ’t Noorden kon tot vijf keer op rij scoren. Het spel werd trager en bijna alle shots misten doel.

Na acht doelpuntloze minuten brak Karel Vangroenweghe gelukkig de ban, en Blue White was weer vertrokken. Michiel Demeulenaere speelde voor het eerst écht goed, en kruidde zijn puike wedstrijd met drie opeenvolgende doelpunten, waaronder een mooi heupshotje. Louistje Olivier proestte het uit: ‘Alli, ge zijt dan bijna drie meter en ge wilt nog langs de peckels shotten!’ Iets later verging het lachen hem, toen hij met een strenge maar rechtvaardige rode kaart naar de kant moest.

Na 26 minuten en met een 26-20 tussenstand op het bord droomde de hele ploeg van een dertigste doelpunt en een tweede bak pils (gezien een rode kaart ook een straf/beloning (schrap wat niet past) verdient). Hoewel dat niet gebeurde waren onze jongens heel tevreden met de vierde overwinning van het seizoen.

Blue White kan van een degelijke seizoenstart nog een goede maken, door zaterdag te gaan winnen in Brasschaat. Geen sinecure gezien er zonder hars word gespeeld, en de non-match die Izegem er twee jaar geleden speelde. Louis Desmet vertelde de histoire in griezelverhaalstijl nog enkele keren, toen Blue White ten tijde van Operatie Redding aan de rust 17-1 achter stond.

Brand zaterdag gerust een blauw-wit kaarsje, uw gebeden zullen aanhoord worden!

Speelden voor HBC Izegem: Bert Remmery (D), Lander Vandemoortele (D), Willem Beke (2), Mathieu Depoortere (1), Ruben Depoortere (2), Louis Desmet (2), Michiel Demeulenaere (5), Alexander Maertens (1), Sam Naessens (8), Louis Olivier (1), Thomas Vandewalle (5), Karel Vangroenweghe (1), Robbe Tack.

 

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC Aalst: 28-27

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: zondag 24 november 2019 10:31

Een laat maar lang verslag van de wedstrijd Izegem - Aalst van vorig weekend! (28-27)

Na een resem moeilijke wedstrijden was het aan onze tweede ploeg om in het duel tegen HC Aalst te bewijzen dat ze geen degradatieteam zijn. De stand in het klassement liegt er wel niet om: Aalst en Izegem telden twee punten meer dan het laatste, puntenloze Olva Brugge. Winnen betekende dus aanspraak maken om dichter bij de middenmoot te sluipen, verliezen betekende een lang seizoen.

In de selectie zat één (letterlijk genomen) waanzinnig grote verrassing. Michiel Demeulenaere (2m45) had al in de voorbereiding te kennen gegeven dat hij graag zou meespelen bij Blue White indien zijn speelkansen bij de eerste ploeg zo groot waren als hij zelf vreesde, en in de belangrijke wedstrijd van vorige zondag was het zover. Toen zaterdagavond op de mossels de vraag kwam of hij stress had voor zijn tweedeploegdebuut antwoordde hij in zijn gekende stijl: ‘Mbwoa, nei, maar kziet wel zitten.’

De opwarming begon met lichte vertraging. De zaal stond na het badmintontornooi van zaterdag nog poedelnaakt, waardoor onze jongens met betwistbaar enthousiasme maar grote nauwkeurigheid hem aankleedden. Aalst startte nog een stuk later aan de opwarming. De eerste supporters zagen de Oost-Vlamingen de zaal binnendruppelen, terwijl BWD al bijna aan keepersopwarming dacht.

Grote afwezige in de tribune was de Belgo-Italiaanse advocaat in spe en in zijn vrije uurtjes doelman bij BWD Julien Decin. Hij onderbrak zijn studiereis in Italië voor een zaterdagavondje feesten in Oostende met zijn studentenclub, en beloofde plechtig zijn schorre stembanden, blauw-witte rookbommen en Italiaanse furie zondag mee te nemen naar De Krekel. Julien deed wat zijn beloofde ‘Wettekst Boetesystem der Blue White Dynamite’ voorging in de Whatsapp-groep: op zich laten wachten.

Na het openingsdoelpunt van Karel, vier doelpunten van Sam Naessens en eentje van Louis Olivier (week na week in betere vorm) stond het 6-3 na acht minuten. De Ajuinen, zoals de mannen van Aalst worden genoemd, hielden de focus in verdediging vooral in het midden en daar lag ook het zwaartepunt van hun aanvalsspel. Toch was hun ervaren opbouwer Lahlou niet de enige man waar ze op teerden. In theorie heeft dit Aalst een zeer degelijke ploeg met nog een sterke, beweeglijke pivot en twee dynamische hoekspelers met een actie.

Izegem kon de voorsprong niet echt verder uitdiepen: telkens als de voorsprong groter dan vier doelpunten kon gaan worden werd gefaald in de afwerking. Op het einde van de eerste helft kwam Aalst ondanks drie doelpunten zoals alleen Karel Vangroenweghe ze maakt toch nog akelig dichtbij. Arne ‘El Toro’ Lievens etaleerde gelukkig zijn neusje voor de goal zoals het een echte pleintjeshandballer betaamt: hij plukte een rebound vinnig van de grond om die genadeloos langs de keeper te schieten. Zo kun er gerust worden met een 14-13 voorsprong, maar had coach Verbeke desalniettemin kopzorgen.

Die kopzorgen werden er niet meteen minder op. Aanvankelijk scoorde Thomas Vandewalle uit een afvallende bal wel het ‘Lelijkste Lobje in De Krekel Ooit’ en kreeg Sam Naessens het publiek aan het kirren met prachtige hoekshots, toch kreeg Blue White geen kans om echt uit te lopen. Tien minuten lang werd een tweepluntenkloof behouden, tot pivot Bjarni Van Audenhove zijn duivels ontbond vanop pivot. Zelfs een Ruben Depoortere op speed had geen tegendoelpunten kunnen verhinderen. Aalst kwam twee doelpunten op voorsprong, en de figuurlijke alarmbellen loeiden van de sporthal tot de Rijksschool, waar het mosselweekend aan de gang was.

In alle mythologische boeken staat geschreven dat in tijden van absolute donkerte, van wanhoop en paniek, wanneer niets nog uitzicht biedt en het laatste beetje hoop is weggeëbd, de Verlosser zich zal komen ontfermen en de Weg zal wijzen. Wie ’s zondags tussen drie en vier aanwezig was in Sporthal De Krekel heeft bovennatuurlijke taferelen mogen aanschouwen, in de persoon Sam Naessens. Vanop hoek bracht hij, ondanks een mandekking op Karel, en met de hulp van Louis Desmet Izegem keer op keer in de wedstrijd, met shots die qua moeilijkheidsgraad exponentiëel in waarde stegen. Vorig seizoen waren er twee ‘Grote Sam Naessens-shows’, dit seizoen is er voorlopig een. Ook Smetje speelde in de eindfase nog een belangrijke rol met twee doelpunten.

Met nog een overvolle minuut op de klok en een scorebord op 28-26 kreeg Aalst alsnog de aansluitingstreffer voor elkaar.
Hoewel Blue White al anticipeerde op een dolle minuut volledige mandekking lieten de Oost-Vlamingen Izegem het spel maken, om passief spel uit te lokken. Die laatste minuut had zomaar uit het dramatische seizoen 2017-2018 kunnen stammen: traag, slordig en achteraf bekeken lachwekkend nerveus handbal dreven coach Verbeke uitzinnig, maar de buzzer kwam net op tijd. 28-27 na een waanzinnig spannende pot handbal.

De cafetaria van Kurt en Sofie moest het wel zonder onze helden stellen: ze werden uitgenodigd om op het mosselweekend te helpen kuisen. Na het poetsen van de eetzaal werden de kelen nog eens gekuist met een pintje, om de dag erna samen alweer te trainen.

Verloren Zoon Julien Decin tekende present om zijn nieuwe keeperstechnieken, geleerd in Italië, te demonstreren en met Ruben Depoortere de laatste grote lijnen van de beloofde ‘Wettekst Boetesysteem der Blue White Dynamite’ te overlopen. Het systeem trad deze week in werking: er volgen interessante tijden voor BWD.

Speelden voor HBCI: Bert Remmery (D), Thomas Vannieuwenhuyse (D), Mathieu Depoortere, Depoortere Ruben, Louis Desmet (2), Arne Lievens (1), Sam Naessens (11), Louis Olivier (4), Stan Vandewalle (1), Thomas Vandewalle (4), Karel Vangroenweghe (5), Sam Verhaeghe, Michiel Demeulenaere, Alexander Maertens

 

         

            

         

         

 
© 2020 Handbalclub Izegem
Back to Top