HBC Izegem Liga 2 - Knack Roeselare: 24-26

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: maandag 11 november 2019 16:21

Zaterdag mocht onze tweede ploeg één van die wedstrijden spelen waar het eigenlijk allemaal om draait in sport: een rasechte derby. Sinds de opmars van onze eerste ploeg uit de donkere krochten van het liga-handbal naar Liga 1 en recenter nationaal niveau komt de wedstrijd Izegem – Roeselare niet meer elk seizoen voor, maar in de Beker van België troffen de buren elkaar dit seizoen toch nog eens. In die wedstrijd toonde Roeselare zich een taaie klant, waar onze eerste ploeg de handen mee vol had. Voor onze tweede ploeg beloofde het dus een zware vooravond te worden tegen een ongeslagen tegenstander.

Toch had coach Verbeke geen directe redenen om zich grote zorgen te maken. Tegen het eveneens ongeslagen Elita Lebbeke speelden onze jongens namelijk tot het einde met goed handbal mee, en zat de zege er zelfs in. Tweede opsteker: de slachtoffers van die wedstrijd, Louis Desmet (wansmakelijke lipblessure) en Sam Naessens (stevige ‘keunebille’) waren op tijd fit geraakt, en bovenal speelden onze jongens in het eigen Fort De Krekel. Zowel Izegem als Roeselare hadden redelijk wat supporters in de tribune zitten, dus alle omstandigheden zaten mee om er een mooie wedstrijd van te maken.

Thomas Vandewalle opende de score vanop hoek, en na twee doelpunten van de bezoekers bracht Willem Beke onze ploeg weer gelijk. De omstandigheden die eerst zo mooi meezaten begonnen daarna te keren. Stan Allosserie verstapte zich in een beweging en moest de wedstrijd al na enkele minuten staken. Meteen daarna kreeg Willem twee minuten straftijd, en wanneer hij het veld weer mocht betreden kwamen onze blauwhemden meteen weer in ondertal na een fout van snelheidsduivel Sam Naessens. Zo stond het meteen 2-5 na tien minuten. Niet de start waar Izegem op hoopte.

Louis Desmet, tijdig fit na een operatie aan de lip en een lichte schouderblessure, scoorde dan twee keer na elkaar, waarmee hij Izegem terug in de wedstrijd bracht. Het duel Louis Desmet en Roeselarespeler Sam Cracco was dan ook een wedstrijd in de wedstrijd. De twee drinken geregeld samen koffie op zondag, gezien Cracco schoonbroer moet zeggen tegen Smetje. Niet zo veel later bracht Cracco het schaamrood op de wangen van Smetje en Thomas Vandewalle. De twee lieten zich kinderlijk uitspelen met een doelpunt ten gevolge. ‘Jagh, da was oes skuld’, met een ‘Joat, verdomme’ ten antwoord.

De Izegemse aanval verliep zoals wel vaker stroef, en het was dankzij treffers van Sam Naessens, Stan Vandewalle en Alexander Maertens dat na de rust van een wedstrijd nog sprake zou kunnen zijn. Ruststand 9-14, na een eerste helft die over de hele lijn niet goed genoeg was.

Het is een publiek geheim dat onze tweede ploeg tijdens elk van de drie helften een beetje beter in vorm raakt, en dat was nu niet anders. Roeselare liep aanvankelijk wel nog een doelpuntje extra uit, maar na tien dolle minuten waarin zes verschillende(!) Izegemse spelers achtereenvolgens (Thomas, Sam N, Stan V, Mathieu, Willem en Ruben) scoorden stond het met nog vijftien minuten op de klok zowaar 17-17 gelijk. Roeselare in paniek, en Blue White met het mes tussen de tanden. Dat mes was trouwens scherp, maar niet gevaarlijk. Helaas oordeelden de scheidsrechters daar meerdere malen anders over. Straftijden en strafworpen vielen uiteindelijk bij de vleet, maar onze Liga 2-ploeg heeft goud tussen de palen. Vannie keepte op niveau, en geschenk uit de hemel Bert Remmery pakte drie van de vier geïncasseerde strafworpen.

De focus van BWD verschoof helaas van de inhaalrace naar de wedstrijd van de scheidsrechters, en dat is zelden een goed teken. Na enkele balverliezen en gemiste shots was de wedstrijd na 55 minuten uiteindelijk toch gespeeld. Roeselare klom tot 21-25, en zou de zege niet meer uit handen geven.

Terwijl de blauw-witte supporters in de cafetaria aan het wachten waren poetste BWD plichtsbewust de zaal, om daarna nog lang na te kaarten over een wedstrijd tegen een titelkandidaat die eigenlijk gewonnen had kunnen worden. Voorzitter Wim zalfde na de wedstrijd de wonden van de spelers: ‘Die punten zullen wel komen.’ We geloven hem graag.

Zondag speelt onze ploeg in Mechelen tegen Welta, gedeeld eerste in de stand. Daarna volgt een op papier makkelijker programma.

Speelden voor HBCI: Allosserie Stan, Beke Willem (2), Depoortere Mathieu (3), Depoortere Ruben (1), Lievens Arne, Maertens Alexander (3), Naessens Sam (5), Olivier Louis (1), Remmery Bert (D), Vandewalle Stan (2), Vandewalle Thomas (4), Vannieuwenhuyse Thomas (D), Verhaeghe Sam, Desmet Louis (3)

 

HBC Izegem Liga 2 - HC Overpelt: 27-18

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: donderdag 10 oktober 2019 18:30

Onze liga 2-ploeg heeft zijn eerste punten beet. Na de pandoeringen thuis tegen HC Eeklo en op verplaatsing tegen HK Waasmunster waren de kopjes langzaamaan aan het zakken. Tijdens de traditionele post-vrijdagtrainingpils was er zelfs sprake van wat pessimisme. ‘Als we zo weinig blijven scoren winnen we geen enkele match’, zei iemand. Iemand anders beaamde dat. ‘Op die manier weet je dat het moeilijk wordt’, zei nog iemand anders. Bob Peeters was vast apetrots.

Coach Bernd Verbeke is echter niet iemand die snel panikeert. Voor de match drukte hij zijn spelers nog eens op het hart wat hij nu al een groot jaar voordraagt: alles begint in verdediging. Dat is een handbalwaarheid als een koe. In Waasmunster toonde het Blauw-Witte verdedigingspantser in de tweede helft fameuze scheuren, tot er van een pantser zelfs geen sprake meer was. De concentratie hoog houden en beter afwerken dan tijdens de laatste wedstrijden was dus een plausibel advies.

Blue White Dynamite begon in aanval en miste na een half mislukt nummertje al meteen hun eerste shot. Na solide werk in verdediging kon Stan Vandewalle echter op tegenaanval vertrekken, en hij faalde niet. Sam Naessens en weer Vandewalle op tegenaanval brachten de stand dan meteen op 3-0. Een niet te onderschatten mentale boost voor onze blauwhemden. Na enkele uitgespeelde aanvallen, klinisch afgewerkt door ouderdomsdekens Karel Vangroenweghe en Ruben Depoortere, stond het zelfs 7-2 na veertien minuten. Tussendoor poeierde Mathieu Depoortere (of Klaas Beheydt, ’t is maar hoe je het bekijkt) een bal door de keeper, één van de hoogtepunten uit de eerste helft.

Aan de rust was de wedstrijd zelfs al gespeeld. Na een tussenspurt van 9-5 tot 15-5 tegen het einde van de eerste helft aan kon geen bookmaker nog beweren dat HC Overpelt terug zou komen. Wel dient gezegd dat Barry nog eens de kleine lettertjes van het handbalreglement zal moeten nalezen. Na een mooi doelpunt liep hij door de middencirkel met zijn handen op zijn hoofd. ‘Jah, ’t was om mijn hoofd te beschermen tegen de snelle middenworp van de keeper’, probeerde hij nog, maar hij hoort daar natuurlijk niet te lopen. Een werkpuntje, Barry! Ruststand 17-8

Zeventien doelpunten in dertig minuten. Dat was dit seizoen nog niet gebeurd. Ook dertig doelpunten na zestig minuten was nog niet gelukt, en wie ontkent dat het getal dertig belangrijk is voor BWD dwaalt. In de tweede helft ging Blue White dus naarstig op zoek naar een eerste Bacque de Bière. Izegem scoorde in de tweede helft iets minder vlot, met enkele periodes van scoordroogte. Na 22 minuten in de tweede helft zag de situatie er wel nog altijd haalbaar uit: 24 rozen. Exact evenveel als in een bakje gerstennat.

Alsof den duuvel ermee gemoeid was volgden nog enkele missers. Tot overmaat van ramp werd een doelpunt van Louis Desmet, die nog niet gescoord had, niet toegekend. ‘Smetje! Ie zat er toch in??’, riep iedereen op de bank. ‘Euh ja’, antwoordde hij, zich van geen kwaad bewust. Achteraf in de kantine bleek dat de klok op dat moment stil stond, en het doelpunt dus onmogelijk toegekend kon worden. Een ware aha-Erlebnis.

Waren er ook scheidsrechters? Jawel, en ze deden hun job zeer goed: zonder op te vallen. In het begin werd de lijn strak getrokken (met een vroege straftijd voor, who did you expect, Ruben Depoortere), waardoor iedereen de rest van de wedstrijd binnen het kader van het toelaatbare bleef. Eindstand 28-17.

Coach Verbeke was dus bijzonder tevreden na de wedstrijd. Hij prees de winnaarsmentaliteit die zeker in de tweede helft tegen Waasmunster niet te bespeuren was en kon met een gerust hart aan de voorbereiding voor de maandagtraining beginnen. Het werd een opwarmingsspelletje voetbal, de afwezigen hadden ongelijk.

Na de formaliteiten konden onze jongens gaan douchen en de kelen gaan smeren, om na de wedstrijd van de heren collectief de zaal te kuisen. Kurt en Sofie van het Sportkaffee trakteerden naar goede gewoonte met frituurhapjes na de overwinning en Ruben Depoortere weigerde een ad fundum: er zijn nog zekerheden in het leven.

Verder werd de wedstrijd opgedragen aan de afwezige Willem Beke en zijn vrouw. Ze werden vorige week trotse ouders van dochter Vosse Beke. De hele ploeg wenst hen het allerbeste toe. De BWD-familie blijft uitbreiden.

 

HBC Izegem Liga 3 - OLVA Brugge 18-18

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: maandag 03 juni 2019 09:37

Olva Brugge is de autoritaire kampioen in de Liga 3-reeks. Al het hele seizoen gooiden de Brugse heren hoge ogen met wervelend aanvallend spel. Dat resulteerde dan ook in meer dan 850 doelpunten in 23 wedstrijden (!) en een fameuze vertegenwoordiging in de topschutterstand. Brugs topschutter Alex Vanhaverbeke stond met 218 rozen helemaal bovenaan. De kampioen had daarenboven nog geen enkel punt laten liggen. Het beloofde dus een zware wedstrijd te worden voor onze Blue White-ploeg.

Onze jongens hadden thuis echter ook nog niet verloren, en waren vastberaden om dit zo te houden. Dat was te merken aan ons wedstrijdbegin. We kwamen vrij snel op een 2-0 voorsprong, en in verdediging stond alles goed. Het woord ‘goed’ volstond hoe langer de wedstrijd vorderde niet meer. De Brugse doelpuntenmachine stokte. Topschutter Vanhaverbeke kwam moeilijk tot scoren, en dat gold voor alle Bruggelingen. Na een kwartier hadden ze nog maar vier doelpunten gemaakt.

Toch stond Blue White nog niet op een comfortabele voorsprong. Na een aanvallend goed begin werden enkele shots gemist, en zo speelden we doelman Fab Bruneel in de wedstrijd. Zelfs onze topschutter, de immer vlotscorende Sam Naessens, had het moeilijk. Fort BWD mocht dan wel sterk staan, als de doelpunten uitblijven kom je op achterstand. Dit was ook nu niet anders. Aan de rust ging Brugge zelfs met drie doelpunten verschil naar de kleedkamer. 

Sporthal De Krekel begon langzaam vol te lopen voor de wedstrijd van de eerste ploeg tegen Houthalen, en dat smaakte Blue White wel. De hoge verdediging op punt bij Brugge bracht Izegem toch weer uit evenwicht, maar Thomas Lesy en Ruben Depoortere brachten het vuur weer in de ploeg.

Op vijf minuten van het einde stond Brugge nog altijd twee doelpunten voor. Na een tactische time-out van coach Bernd werd beslist het over een andere boeg te gooien: net als tegen Roeselare ging Blue White mandekking spelen. In de eerste aanval scoorden we meteen (16-17), onze bank en een deeltje van de tribune stond in brand. Brugge kon nog één keer scoren, maar Izegem toonde zich fitter en frivoler in aanval. De achterstand bedroeg plots niet meer dan één doelpunt.

In de laatste minuut kwam Sam Naessens tot schieten, waarbij hij fel gehinderd werd. Beide scheidsrechters waren het er over eens: strafworp voor Izegem. Louis Desmet, die net als Alexander Maertens zijn laatste wedstrijd van het seizoen speelde, ging voor de lijn staan. Na het teken van de scheidsrechter hield iedereen de adem in. Louis faalde niet en schoot de strafworp met grote precisie binnen. Er werden nog tien seconden geknokt in verdediging maar dan was het afgelopen.

Blue White loopt zo één puntje in op tweede in de stand Groot-Bijgaarden, maar moet dus zondag in een rechtstreeks duel uitmaken wie promoveert naar Liga 2.

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC Eeklo: 14-21

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: dinsdag 01 oktober 2019 10:45

Bernd Verbeke mocht zijn tweede seizoen als coach van het Izegemse fanionteam aanvangen tegen HC Eeklo. Het belooft een spannend seizoen te worden: er wordt geloofd in de kwaliteit van deze ploeg, maar tegelijk zal Izegem (in tegenstelling tot vorig jaar) geen enkel punt cadeau krijgen. De Oost-Vlamingen starten met vernieuwde ambitie aan het seizoen na de terugkeer van hun (voorlopig nog geblesseerd) paradepaardje Longueville. In de Izegemse selectie viel een nieuwe ex-Heer te bespeuren: Mathieu Depoortere mocht thuis zijn come-back maken. Verder één grote verrassing: Bert Remmery draafde mee op met BWD.

Ruben Depoortere opende de score met een uit de hand gelopen spelletje yugo. In zijn gekende stijl beukte hij zich een weg langs en door drie verdedigers, en schoot zijn eerste van het seizoen binnen. Borgers bracht daar de gelijkmaker tegenover. Al snel werd duidelijk dat het aanvallend geen hoogstaande wedstrijd zou worden, maar dat de ploeg die zich het langst geconcentreerd kon houden zou winnen. Ook Sam Naessens en Verhaeghe openden hun boekje voor het nieuwe seizoen in de eerste tien minuten, maar Eeklo wist eveneens het net te vinden: 3-2.

Bert Remmery had zich in de eerste tien minuten al enkele keren laten opmerken met puike reflexen, maar hierna werd hij ook geholpen door zijn verdediging. De agressiviteit dat BWD zo sierde vorig seizoen is niet verdwenen, met Stan Vandewalle als exponent daarvan. Zijn tegenspeler mag nog drie meter groot zijn, in de kuiten zal hij bijten. Ondertussen scoorden zijn broer Thomas en Sam Naessens elk, wat Izegem een relatief comfortabele beginsituatie opleverde: 5-2.
De concentratie en kwaliteit in aanval hoog houden bleek echter in de voorbereiding al een probleem, en een kind weet dat je moet scoren om te kunnen winnen. Uiteindelijk konden onze jongens gaan rusten met een 7-6 ruststand, met dank aan een uitstekende verdediging.

Willem Beke en Ruben deden Izegem even geloven in beterschap, maar dat bleek niet lang het geval. In de 41ste minuut kwam Eeklo gelijk, in de 44ste twee doelpunten voor. In een wedstrijd waar zo weinig gescoord wordt het mentale voordeel afnemen levert altijd punten op. Dat bleek nu niet anders. Na een verandering in verdediging stuikte het huisje in elkaar, hoewel Lander Vandemoortele goed was ingevallen. Eindstand 14-21, met weliswaar nog een aantal leuke aanvallende fases.

Uit een ander vaatje tappen: het is een cliché met reden. Aanvallend moeten er grote stappen worden gezet als Blue White wedstrijden wil gaan winnen, anders kan dit een lang en lastig seizoen worden.

Verder nog even vermelden dat Alexander Maertens, Stan Allosserie, Louis Desmet en Thomas Vannieuwenhuyse niet aanwezig konden zijn. Ze misten zo de inhuldiging van de nieuwe Blue White-shirts, met als trotse sponsors het Sportkaffee van geestelijke vader en moeder Kurt en Sofie, en Kopman, geestelijk kind van Vannie himself!

Speelden voor Handbalclub Izegem: Beke Willem (4), Depoortere Mathieu, Depoortere Ruben (3), Horre Simon, Lesy Thomas, Lievens Arne (1), Naessens Sam (3), Olivier Louis, Vandemoortele Lander (D), Vandewalle Stan, Vandewalle Thomas (1), Vangroenweghe Karel (1) , Verhaeghe Sam (1) & Remmery Bert (D)

 

Temse - HBC Izegem Liga 3: 25-18.

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: vrijdag 22 maart 2019 06:52

Na het pijnlijke verlies van de eerste ploeg, hadden onze jongens van de liga 3 de taak om de Izegemse eer hoog te houden in Temse. De heenwedstrijd werd in de Krekel relatief makkelijk gewonnen maar de verplaatsing beloofde zeker niet makkelijk te worden. Een harsloze zondagsmatch in een zaal met een lagere wrijvingscoëfficiënt dan onze eigen parketzaal is geen cadeau voor eender welke ploeg. Dat bleek ook aan de sterke thuisreputatie van middenmotor Temse.

Izegem ging flitsend van start en stond meteen 0-3 voor via Olivier, Demeulenaere en Naessens. Men zou quasi denken dat onze Pekkers hiermee direct gelanceerd waren, maar niets was minder waar. Na 10 minuten was alles te herdoen: 6-6. Ondanks de vele tijdstraffen van Temse kon Izegem niet profiteren en opnieuw de leiding nemen. Laks verdedigen en slordig aanvalsspel zorgden er voor dat Temse tot op slag van rust bleef aanklampen. Gelukkig hadden we keeper Vandemoortele die zijn ploeg recht hield met een driedubbele redding. 

Demeulenaere legde de ruststand vast in de laatste minuut: 11-12.

Izegem voelde dat er veel meer in deze wedstrijd zat en kwam zelfverzekerd het veld op voor de 2de helft. Temse opende de score. Demeulenaere prikte meteen tegen. Het beloofde opnieuw spannend te worden, maar plots stopte de Izegemse doelpuntenmachine volledig. Slordige passen en shots lagen aan de basis van een 13 doelpuntenloze minuten. Temse profiteerde en bouwde hun voorsprong op tot 19-13. Beke en Maertens leken even de ban te breken, maar Izegem verviel weer in 8 doelpuntenloze minuten. Hoewel de wedstrijd al gespeeld leek, zochten de spelers van Temse maar al te graag de verbale discussies op met onze spelers. Tot overmaat van ramp viel Karel uit met een knieblessure na een ongelukkige botsing. 5 minuten voor rust vond Temses topscoorder Daeninck het nodig om een kniestoot uit te delen naar Degraeves edele delen (iets wat nooit kan en mag toegelaten worden op een handbalveld), waardoor de wedstrijd een absoluut dieptepunt bereikte. Met maar 6 doelpunten in de tweede helft mag Temse zich terecht de winnaar van de speeldag noemen, hoewel ze de imaginaire fair-play-trofee dit jaar waarschijnlijk niet zullen winnen. Eindstand 25-18.

Speelden voor Izegem: Vandemoortele (D), Allosserie (2), Beke (2), Olivier (2), Demeulenaere (2), Degraeve, Deketelaere, Horré, Lievens (1), Maertens (1), Verhaeghe (1), Vangroeneweghe (2), Vandekerkhove (2), Naessens (3).

 

         

            

         

         

 
© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top