Onze tweede ploeg won dit weekend van HC 't Noorden, en dat leverde een nieuw verslag op! (28-21)

Na tien speeldagen in Liga 2 en één wedstrijd voor de winterstop is het nog steeds niet duidelijk welke kant het uit zal gaan voor Blue White Dynamite dit seizoen. Na een weifelend seizoensbegin, waar Olva Brugge en HC Aalst eveneens last van hadden, sprokkelde Izegem meer en meer punten. Op dit moment haalden onze jongens vier overwinningen, en mits wat meer geluk, concentratie en durchhaltevermögen hadden dat er zes kunnen zijn. Ondertussen zijn HC Aalst en vooral Olva Brugge ook in vorm aan het raken, terwijl ploegen als Uilenspiegel en HC ’t Noorden zijn stilgevallen. Het gevolg is een open degradatiestrijd, waar de protagonisten nog niet van gekend zijn.

Vorige zaterdag stond in De Krekel de affiche BWD – ’t Noorden op het programma. Onze Heren hadden de opdracht om Eupen partij te geven in de Oostkantons, waardoor BWD de hoofdact van een thuisweekend handballen was. Tijdens de openingsfase van de wedstrijd waren de supporters echter nog niet op post, en echt erg zullen onze spelers dat niet gevonden hebben. Het duurde namelijk vijf minuten alvorens het eerste blauw-witte doelpunt viel. Een mogelijk gevolg van de vroege maar terechte straftijd voor Ruben Depoortere. Hij peperde zijn ploeg voor de match in dat ‘ALLE GELE KAARTEN VOOR DE BACKS’ moesten zijn, en hij gaf zelf het voorbeeld. Sympathiek!

Nadat ’t Noorden na zeven minuten op 1-3 was gekomen, kreeg Izegem meer en meer grip op de wedstrijd. Er werd beter en spectaculairder verdedigd, en wanneer er toch een vijandelijke speler in de buurt van het doel kwam, stond Bert Remmery paraat. Aan de andere kant van het veld werd het duidelijk dat het wel eens een wedstrijd voor de hoekspelers zou kunnen worden. Sam Naessens verschalkte de bezoekende keeper Mestdagh (in een niet zo ver verleden keeper bij Sasja) na twaalf minuten al drie keer. Hij en diezelfde Ruben Depoortere (die ondertussen al een tweede straftijd had opgelopen) brachten Izegem op 4-4.

Blue White drukte door en wat opviel was dat, na het ongeïnspireerde handbal tegen Brugge, het tempo in aanval heel hoog lag. Eerst scoorde Willem Beke twee keer, en daarna kon Thomas Vandewalle twee keer profiteren van de passes van Karel Vangroenweghe. 8-4 en de scheve situatie was weer rechtgezet.

Izegem rook bloed en Louis Desmet en Alexander Maertens breidden de voorsprong uit. Na een nieuwe aanval, op snelheid gestart vanuit de omschakeling, botste Mathieu Depoortere tegen een speler van ’t Noorden. Omdat Mathieu een (weliswaar grappige) kreet uitslaakte bij het contact, besloot Mestdagh zich even van zijn kleinste kant te tonen. De doelman die drie seizoenen geleden nog de Beker van België keepte, aapte de kreet na en riep dan in een pittig Antwerps accent ‘sukkel’. Even kon je een speld horen vallen in de zaal, waarna Blue White in het protest ging. De lijnscheidsrechter had het verwijt gehoord, maar besloot de gemoederen zonder straftijd te bedaren. Iets later werd de doelman nog gelobt, waardoor het laatste woord aan BWD was.

Nog voor de rust kreeg het publiek een nieuw gezicht te zien. De zeventienjarige Robbe Tack, die al sinds vorig jaar af en toe meetraint, kreeg zijn eerste speelminuten in onze mooie, met hars gewassen truitjes. Tack draaide in aanval goed mee, en kon zich in verdediging enkele keren onderscheiden. Zijn vader zal gevloekt hebben, gezien hij op weekend was naar Eupen om de eerste ploeg aan te vuren. Ruststand 14-8

De tweede helft leek aanvankelijk de wedstrijd definitief te beslissen. Na vijf minuten stond het al 17-9, en Lander Vandemoortele kon zich onderscheiden ter vervanging van Bert. Plots sloeg de blauw-witte machine echter hé-le-maal stil en ’t Noorden kon tot vijf keer op rij scoren. Het spel werd trager en bijna alle shots misten doel.

Na acht doelpuntloze minuten brak Karel Vangroenweghe gelukkig de ban, en Blue White was weer vertrokken. Michiel Demeulenaere speelde voor het eerst écht goed, en kruidde zijn puike wedstrijd met drie opeenvolgende doelpunten, waaronder een mooi heupshotje. Louistje Olivier proestte het uit: ‘Alli, ge zijt dan bijna drie meter en ge wilt nog langs de peckels shotten!’ Iets later verging het lachen hem, toen hij met een strenge maar rechtvaardige rode kaart naar de kant moest.

Na 26 minuten en met een 26-20 tussenstand op het bord droomde de hele ploeg van een dertigste doelpunt en een tweede bak pils (gezien een rode kaart ook een straf/beloning (schrap wat niet past) verdient). Hoewel dat niet gebeurde waren onze jongens heel tevreden met de vierde overwinning van het seizoen.

Blue White kan van een degelijke seizoenstart nog een goede maken, door zaterdag te gaan winnen in Brasschaat. Geen sinecure gezien er zonder hars word gespeeld, en de non-match die Izegem er twee jaar geleden speelde. Louis Desmet vertelde de histoire in griezelverhaalstijl nog enkele keren, toen Blue White ten tijde van Operatie Redding aan de rust 17-1 achter stond.

Brand zaterdag gerust een blauw-wit kaarsje, uw gebeden zullen aanhoord worden!

Speelden voor HBC Izegem: Bert Remmery (D), Lander Vandemoortele (D), Willem Beke (2), Mathieu Depoortere (1), Ruben Depoortere (2), Louis Desmet (2), Michiel Demeulenaere (5), Alexander Maertens (1), Sam Naessens (8), Louis Olivier (1), Thomas Vandewalle (5), Karel Vangroenweghe (1), Robbe Tack.

 

         

            

         

         

 
© 2020 Handbalclub Izegem
Back to Top