Na de klinkende overwinning tegen Eupen stond er een heus bekerweekend op het programma. De jongens van de liga 2 kregen een dagje reces want sporthal de Krekel was gereserveerd voor de prachtaffiche tegen Sasja. Bertje Remmery had bovendien zijn eerste selectie beet en mocht starten in de goal. Dat er 3 ex-Sasjaspelers in de selectie zaten maakte de wedstrijd zo nog aantrekkelijker + we kregen de clash tussen de gebroeders Mathijs te zien, Heidi hield haar hartje al vast…

Wegens het niveauverschil kreeg Izegem 3 doelpunten voorsprong bij aanvang van de wedstrijd. Een kleine buffer om het Antwerps geweld in de beginfase op te vangen. Rune Delbecque kreeg de voorkeur op Soetaert en bedankte met 2 doelpunten. Sasja begon gelijk opgaand en verdedigde slim (lees: “lokte aanvallende fouten uit”). Vandewoestyne A. vocht als een leeuw in aanval, maar de Antwerpse verdediging was zijn trucjes niet vreemd en liet hem maar 1 keer scoren. Door de 3 doelpunten voorsprong kwamen ze echter niet dichterbij en stond het na 8min nog 7-4. Izegem verloor even de pedalen waardoor de bezoekers op en over ons sprongen in de stand (8-10). Ondertussen werd Remmery afgelost door doelman Schonkeren die meteen de scheve situatie recht leek te trekken. Een finale inspanning van Vandewoestyne S. en Vantieghem bracht ons voor de rust nog op gelijke hoogte (11-11).

Trainer Mathijs had de jongens gewaarschuwd voor de blitzstart van Sasja en opperde zelfs dat er winstkansen waren als we die zonder veel kleerscheuren konden doorkomen. Ondertussen had onze supporterskern de bovenste regionen van de tribune achter zich gelaten, en het trommelgeweld (en de met-hop-gesmeerde kelen) tot naast het veld gebracht. De trommelvliezen zouden het die avond nog zwaar te verduren krijgen (een kleine woordspeling was hier wel op zijn plaats). Ondertussen werd weer gehandbald! Het duurde niet lang tot Sasja 3 doelpunten uitliep op onze Pekkers. Maar gelukkig was dit buiten onze hoekspelers gerekend. S. Vandewoestyne heerlijk over het hoofd, Vermeiren van op de 7m-lijn, een dubbeltje van Jacobs et voila, Izegem stond opnieuw op gelijke hoogte. Ondertussen gingen de laatste 6 minuten in. De supporterskern had het hele publiek in hun fanatisme meegekregen en zag de hele tribune recht veren toen Delbecque ons opnieuw op voorsprong schoot. Gert-Jan Mathijs was ondertussen aangesteld als spelverdeler en leek Sasja eigenhandig naar de overwinning te brengen. Gelukkig stond Schonkeren fenomenaal te keeperen en kon Sasja zo geen kloof slaan. In de absolute slotminuut bracht Vermeiren ons opnieuw langszij via een strafworp. Simons poging in de laatste seconde voor de winning goal zoefde nog snoeihard naast de verkeerde kant van de paal… Verlengingen dus!

Sasja moest hun energierovende start van de wedstrijd bekopen in de eerste 5 minuten verlenging. Schonkeren hield zijn netten schoon en Izegem leek te spelen alsof ze vleugels gekregen hadden (en nee, er zat geen Red Bull in de drankflessen). Met nog 5 minuten te gaan stonden we 26-23 voor!
In de 2de verlengingshelft ging Sasja helemaal kopje onder. Aangevuurd door een fantastisch publiek duwde Izegem het mes nog iets dieper. Mathijs tekende voor de 30ste en laatste goal. Ondertussen was het feestje op de bank al begonnen. Bij de buzzer bestormden de supporters het veld. Kapitein Samyn dankte het publiek met de megafoon, gevolgd door hun klassieke strijdkreet: “HATSAFLATS”.
Eindstand 30-25.

Speelden voor Izegem: Schonkeren (D), Remmery (D), Delbecque (4), Demeulenaere, Deschamps, Jacobs (3), Mathijs (3), Samyn (2), Soetaert (1), Vandewoestyne A. (2), Vandewoestyne (4), Vannieuwenhuyse (1), Vantieghem (1), Vermeiren (6).

 

         

            

         

         

 
© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top