Onze liga 2-ploeg heeft zijn eerste punten beet. Na de pandoeringen thuis tegen HC Eeklo en op verplaatsing tegen HK Waasmunster waren de kopjes langzaamaan aan het zakken. Tijdens de traditionele post-vrijdagtrainingpils was er zelfs sprake van wat pessimisme. ‘Als we zo weinig blijven scoren winnen we geen enkele match’, zei iemand. Iemand anders beaamde dat. ‘Op die manier weet je dat het moeilijk wordt’, zei nog iemand anders. Bob Peeters was vast apetrots.

Coach Bernd Verbeke is echter niet iemand die snel panikeert. Voor de match drukte hij zijn spelers nog eens op het hart wat hij nu al een groot jaar voordraagt: alles begint in verdediging. Dat is een handbalwaarheid als een koe. In Waasmunster toonde het Blauw-Witte verdedigingspantser in de tweede helft fameuze scheuren, tot er van een pantser zelfs geen sprake meer was. De concentratie hoog houden en beter afwerken dan tijdens de laatste wedstrijden was dus een plausibel advies.

Blue White Dynamite begon in aanval en miste na een half mislukt nummertje al meteen hun eerste shot. Na solide werk in verdediging kon Stan Vandewalle echter op tegenaanval vertrekken, en hij faalde niet. Sam Naessens en weer Vandewalle op tegenaanval brachten de stand dan meteen op 3-0. Een niet te onderschatten mentale boost voor onze blauwhemden. Na enkele uitgespeelde aanvallen, klinisch afgewerkt door ouderdomsdekens Karel Vangroenweghe en Ruben Depoortere, stond het zelfs 7-2 na veertien minuten. Tussendoor poeierde Mathieu Depoortere (of Klaas Beheydt, ’t is maar hoe je het bekijkt) een bal door de keeper, één van de hoogtepunten uit de eerste helft.

Aan de rust was de wedstrijd zelfs al gespeeld. Na een tussenspurt van 9-5 tot 15-5 tegen het einde van de eerste helft aan kon geen bookmaker nog beweren dat HC Overpelt terug zou komen. Wel dient gezegd dat Barry nog eens de kleine lettertjes van het handbalreglement zal moeten nalezen. Na een mooi doelpunt liep hij door de middencirkel met zijn handen op zijn hoofd. ‘Jah, ’t was om mijn hoofd te beschermen tegen de snelle middenworp van de keeper’, probeerde hij nog, maar hij hoort daar natuurlijk niet te lopen. Een werkpuntje, Barry! Ruststand 17-8

Zeventien doelpunten in dertig minuten. Dat was dit seizoen nog niet gebeurd. Ook dertig doelpunten na zestig minuten was nog niet gelukt, en wie ontkent dat het getal dertig belangrijk is voor BWD dwaalt. In de tweede helft ging Blue White dus naarstig op zoek naar een eerste Bacque de Bière. Izegem scoorde in de tweede helft iets minder vlot, met enkele periodes van scoordroogte. Na 22 minuten in de tweede helft zag de situatie er wel nog altijd haalbaar uit: 24 rozen. Exact evenveel als in een bakje gerstennat.

Alsof den duuvel ermee gemoeid was volgden nog enkele missers. Tot overmaat van ramp werd een doelpunt van Louis Desmet, die nog niet gescoord had, niet toegekend. ‘Smetje! Ie zat er toch in??’, riep iedereen op de bank. ‘Euh ja’, antwoordde hij, zich van geen kwaad bewust. Achteraf in de kantine bleek dat de klok op dat moment stil stond, en het doelpunt dus onmogelijk toegekend kon worden. Een ware aha-Erlebnis.

Waren er ook scheidsrechters? Jawel, en ze deden hun job zeer goed: zonder op te vallen. In het begin werd de lijn strak getrokken (met een vroege straftijd voor, who did you expect, Ruben Depoortere), waardoor iedereen de rest van de wedstrijd binnen het kader van het toelaatbare bleef. Eindstand 28-17.

Coach Verbeke was dus bijzonder tevreden na de wedstrijd. Hij prees de winnaarsmentaliteit die zeker in de tweede helft tegen Waasmunster niet te bespeuren was en kon met een gerust hart aan de voorbereiding voor de maandagtraining beginnen. Het werd een opwarmingsspelletje voetbal, de afwezigen hadden ongelijk.

Na de formaliteiten konden onze jongens gaan douchen en de kelen gaan smeren, om na de wedstrijd van de heren collectief de zaal te kuisen. Kurt en Sofie van het Sportkaffee trakteerden naar goede gewoonte met frituurhapjes na de overwinning en Ruben Depoortere weigerde een ad fundum: er zijn nog zekerheden in het leven.

Verder werd de wedstrijd opgedragen aan de afwezige Willem Beke en zijn vrouw. Ze werden vorige week trotse ouders van dochter Vosse Beke. De hele ploeg wenst hen het allerbeste toe. De BWD-familie blijft uitbreiden.

 

         

            

         

         

 
© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top