Na de goede competitiestart van BlueWhite Dynamite werd reikhalzend uitgekeken naar de komende wedstrijden tegen Evergem, Schoten en Brugge. Na dat drieluik liggen de kaarten op tafel: wie speelt voor de titel en wie niet. Fluisterend werd er over een titelrace tegen Olva Brugge gesproken. 

In de selectie van coach Bernd Verbeke zaten geen witte konijnen. Karel Vangroenweghe is nog steeds geblesseerd, ook Willem Beke was niet van de partij. In doel was enkel plaats voor Julien Decin, gezien Lander Vandemoortele was opgetrommeld voor de eerste ploeg, en Vannie thuis volk over de vloer kreeg. Hij volgde de wedstrijd via de Whatsapp-groep, en hield na zestig minuten geen nagels meer over.  

Izegem begon redelijk goed aan de wedstrijd. Louis Olivier opende de score, en Sam Naessens etaleerde twee maal op rij zijn kwaliteiten op hoek. Tot dan was Evergem goed gevolgd, maar voor de eerste tien minuten voorbij waren trok Blue White een sprintje. Olivier (2x), Naessens en Vandewalle maakten een kloof, Decin was niet te passeren en ook Barry pikte een doelpuntje mee. Zijn viering, de waanzinnig populaire dab, staat in het geheugen van menig toeschouwer gegrift. Na twintig minuten stond het 4-12, geen vuiltje aan de lucht. Het bier in het handbalbusje stond al koud. 

Het tempo in de wedstrijd verlaagde echter, en Izegem stapelde de balverliezen en gemiste kansen op. Evergem wist zich op een weinig mooie maar een erg efficiënte manier weer in de wedstrijd te knokken. In de omschakeling van aanval naar verdediging was bij BWD de discipline even helemaal zoek, 10-13 aan de rust. De Evergemse supporters kregen dan misschien toch nog een wedstrijd te zien. ‘Komaan ee gasten, makt ze kapot!!!’, verzond Vannie na het voorgerecht. 

Het enige wat kapot bleek in de tweede helft was de organisatie in verdediging. Terwijl Evergem de eerste twintig minuten geen opening vond, onder andere door puik verdedigend werk van Stan Allosserie, kregen de Oost-Vlamingen vrij spel in het begin van de tweede helft. Na tien minuten stond het 15-15. 

Na een contact met Ruben Depoortere ging het licht uit bij Evergemnaar Lowie Eetesonne, volgens zijn supporters nochtans een vriendelijke jongen. Hij kreeg een rood karton toegewezen. Niet veel later werd een 2de Evergemnaar naar de kleedkamer verwezen wegens zijn 3de tijdsstraf. De rode kaart was terecht, maar Izegem kon niet profiteren. De efficiëntie was verdwenen. In tien waanzinnige slotminuten leken onze jongens het deken eerst nog naar zich toe te trekken. Ruben Depoortere en Sam Naessens hielpen BWD op een 25-26 voorsprong met nog vier minuten te spelen. Niels Loete scoorde in drie minuten echter vier maal, terwijl Izegem slechts één doelpunt daartegenover bracht. 28-26 voor de thuisploeg, het schip dat zo mooi vaarde in het begin, leek gezonken. 

Verbeke vroeg van zijn spelers nog twee minuten vechtlust, en dat kreeg hij. Evergem zag sterretjes tegen de man-man-verdediging, en met nog dertig seconden te spelen scoorde Olivier de treffer van de hoop. Voor de tweede keer op rij toonde Evergem dat het technisch mankt, en in een ultieme tegenaanval werd de deklat geraakt. 28-27 was de eindstand. 

Net wanneer Blue White zich mocht belonen voor de goede seizoensstart en een kloof kon slaan met de achtervolgers, verslikt het zich tien minuten in nonchalance, en kan het geen vuist meer maken in de tweede helft. Vannie bleef na het hoofdgerecht thuis constructief: ‘Thuis pakken we ze boys!’ Wordt vervolgd.

         

            

         

© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top