Het was een grijze, regenachtige zaterdagmiddag die 25e februari. Er stak een harde noordoosten wind, die ons deed verlangen naar warmere tijden. Tijd om het mooie weer zelf te maken, en de kerels van Bleu White Dynamite (BWD) te gaan bezichtigen in wat een geladen wedstrijd zou worden. BWD heeft er reeds een leuk seizoen opzitten in LIGA3. Met attractief en bij momenten geniaal handbal staan ze mooi in de middenmoot op een 7e plek. Maar het zootje allegaren uit de Pekkerstad heeft vooral een stevige thuisreputatie. De eburonen uit Turnhout staan met 2 matchen minder gespeeld te hebben op een 8e plaats, gescheiden door een schlemiel punt van BWD. Er moest vandaag gewonnen worden!

De Coach kan alvast rekenen op een volledig fitte kern, en werd zelfs gedwongen enkele spelers niet te selecteren.

Een gelijk opgaand matchbegin toonde dat dit 2 ploegen waren die gingen strijden op het scherpst van de snee. Na een aftastend begin (4-5 na 10’), waarbij een sterk keepende Vandemoortele duidelijk geen mayonaise aan de handen had, kreeg iedereen het gevoel dat hier 2 punten te rapen vielen. We hadden immers al zeer vroeg 2 minuten met een man minder gespeeld, nadat de anders zo rustige en berekende Maertens toch even te hard in duel ging.

Maar dan sloeg het volledig om … BWD begon te onbesuisd erin te vliegen. Door geforceerde shots en technische fouten sloeg RHINO plots een kloofje van 5 doelpunten. Ruststand 11-16, trainer Grumieaux kon er zowaar zijn hemd van beginnen opeten.

De donderpreek die tijdens de rust viel zullen we hier niet publiceren. Het ging er hard aan toe.

Maar met effect, een herboren BWD begon aan de 2e helft met het volle geloof in de overwinning.

Of het nu de Rock&Roll in de verdediging was of de Samba in aanval, het ging onze jongens voor de wind. Dankzij goals van Deleu, Deblauwe en Lievens keerde BWD terug tot 17-19. We hadden weer een match. De pressing werd goed gezet, het tempo was verschroeiend, zelfs Vanhalewijn zette bij de weinige tegendoelpunten telkens een snelle aanval op. Het werd nog even spannend toen Vanderheeren een tegenaanval van Rhino onderbrak, de arbiter wees naar de stip en zwierde gretig met de 2 minutenvingers in de lucht. Gelukkig hadden we in de 2e helft een rechtenstudent als sluitstuk, die de penalty pakte, en zo het onrecht van het veld veegde.

 

Een ontketend Smetje was de laatste tien minuten een ware gesel voor de verdediging van Rhino en jaste er bal na bal in. Het was dan ook geen verassing dat hij er de 30e netjes inlegde. Als voetnoot wil ik ook nog eens onze parel vermelden, La Perla wou de match naar een nog hoger niveau tillen met een lobbal tegen de lat. Het is lange geleden dat deze knul in een volledige match geen enkele keer de netten deed trillen. Gelukkig toonde Michke met een puur technische lobbal hoe hij het best volgende wedstrijd aanpakt. Dit was tevens het laatste doelpunt van de wedstrijd, en er kon gepintelierd worden in de cafétaria met een31-29 eindstand nalatend op het scorebord.

         

            

         

         

 
© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top