Uilenspiegel HV - HBC Izegem Heren Liga 2: 27-33

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: woensdag 04 december 2019 11:26

Na de uiterst nipte overwinning in de degradatietopper van vorige week tegen HC Aalst, volgde zaterdag alweer een pittige strijd onderaan het klassement. Tegenstander van de dag was Uilenspiegel. Voor beide ploegen waren twee punten meer dan welkom, om niet te zeggen broodnodig, om de aansluiting met de middenmoot te verzekeren. Daarnaast trad ook het nieuwe ‘Boetesysteem der Blue White Dynamite’ voor het eerst dit seizoen in werking. De wettekst werd vakkundig - al ware het een rechtenthesis - uitgewerkt door onze persoonlijke, Belgisch-Italiaanse avvocato - ‘Meester der Pizza en Lasagna’ - Julien ‘Juliano’ Decin en werd gehandhaafd door strafmeester ‘Hoe kan da nu da kik niet weet wat er gespeeld wordt!?’ Ruben Depoortere. Redenen genoeg om al vanaf het verzamelen op de parking van Sporthal De Krekel meteen bij de pinken te zijn.

De jongens van BWD verschenen fris en tijdig op de parking. De twee trainingen van de voorbije week bleken ook goed verteerd, want het was omwille van feestdagen en badmintontornooien alweer enkele weken geleden eer de Liga 2 ploeg nog eens twee volledige trainingen in één week kon afwerken. De sfeer zat goed, het kopje zat goed, de punten moesten mee terug naar Izegem. De voorzieningen voor een fantastische derde time waren ook al getroffen, maar moesten nog even op zich laten wachten vooraleer er vertrokken kon worden. De zus van Poene had immers wat vertraging opgelopen tijdens het vervoer van de pilsen, waardoor de frigobox bier nog net niet al rijdend moest overgezet worden naar het busje.
In dat busje werd de lange rit richting Wilrijk relatief goed verteerd: de meeste spelers deden nog een kleine powernap, terwijl anderen nog wat extra energie haalden uit het verorberen van een broodje.

Éénmaal aangekomen in de thuishaven van Uilenspiegel HV was er nog ruimschoots de tijd om een koffie te nuttigen en tegelijkertijd de ontdekking van de dag te doen: Bier van de maand - Tripel Karmeliet - 3 euro. Het deed de motivatie van de blauw-witte armada van 150% onmiddelijk naar 1000% stijgen. Bij aankomst in de Sporthal De Bist werd het ook duidelijk dat het boetesysteem bij sommige spelers blijkbaar toch meer angst inboezemde dan ze aanvankelijk lieten blijken, want Smette wilde graag zijn handbal van zijn jarenlange verzameling aan colle ontdoen. Hopeloos normaal gezien, aangezien deze handbal, sinds hij in de handen van Smette is beland, nooit gekuist is geweest. Het aantreffen van een schuurmachine was dan ook een gelukje. Gildig wreef Smette de colle weg en zo verdween ook de boete die boven zijn hoofd hing. Toen hij trots zijn propere bal aan strafmeester Depoortere etaleerde, bleek echter dat hij zodanig hard had moeten duwen tegen de schuurborstels dat ook een deel stof van de handbal verdwenen was.

Snel werd nog een tros bananen naar binnen gewerkt alvorens Izegem aan zijn opwarming begon en zich klaarstoomde voor de wedstrijd. Meteen werd duidelijk dat het aanvallend en verdedigend goed zat bij de Izegemnaren. Beke dirigeerde het blauw-witte orkest al rap naar een 1-4 voorsprong. Bijgestaan door een vinnige Naessens kon hij de verschillende handbalspelletjes lustig uit zijn hoed toveren. Vooral het hoekhalen zorgde voor paniek in de verdediging van de thuisploeg. En als Naessens daarmee dan nog eens als eerste aan de bal kwam, dan zakte de moed zeker tot in de Uilenspiegelse schoenen. Drie van de eerste vier Izegemse doelpunten kwamen van zijn hand. Een prachtige variatie op yugo, waarbij de pivot Depoortere koel het overzicht behield en daaropvolgend de inlopende Vandewalle aanspeelde, beloofde veel goeds betreffende het verdere scoreverloop doorheen de wedstrijd. Er werd al stiekem gedroomd van een eerste 30e doelpunt dit seizoen en van het daaraan gekoppelde obligatoire bakje bier. Remmery toonde zich in de eerste minuten ook een zeer moeilijk te kloppen doelman. Met maar liefst drie penaltyreddingen in het eerste kwart van de wedstrijd zorgde hij er mee voor dat de wedstrijd wel erg in het voordeel van BWD kantelde: 3-9 na 15 minuten. Naessens zat ondertussen al aan 6 doelpunten!

Daarna volgde een meer evenwichtige wedstrijd. Izegem kende na het openingskwartier een drietal moeilijke minuten, waarin Uilenspiegel vier keer kon tegenprikken. Mathieu Depoortere leek daarbij de ban wat te breken met een heerlijke knal vanuit de losse pols recht in de winkelhaak: 7-12 na 21 minuten. Desondanks een tijdstraf van twee minuten voor Olivier kon die kloof van vijf doelpunten echter behouden blijven tot aan de rust. Beide ploegen wisselden elkaar in de laatste negen minuten het scoren af tot Deketelaere de ruststand op het bord zette: 12-17.

Net voor de start van de tweede helft werd nog snel een deal gemaakt tussen Maertens en Naessens. Aangezien Naessens na zijn zes vroege doelpunten in de eerste helft niet meer gescoord had, ging hem een boete van tien euro boven het hoofd indien hij niet meer dan vijf keer kon scoren in de tweede helft. Een aantal dat Naessens met gemak zou evenaren en zelfs zou overstijgen aan het einde van de wedstrijd.
BWD begon wel lakser aan de tweede helft. Verdedigend hadden ze het even moeilijk. De boomlange pivot van de thuisploeg, in de eerste helft nog in de achterzak van het beest Verhaeghe, kon zich nu wel enkele keren vrij draaien en scoren. Ook langs de linkerzijde van de Izegemse verdediging vielen enkele tegendoelpunten. De voorsprong was plots tot amper twee doelpunten geslinkt. Izegem panikeerde wat en kon niet meer scoren, terwijl de zenuwen parten speelden bij Uilenspiegel en ook daar de afwerking ontbrak. Na 45 minuten was de stand 21-23.

Izegem bracht dan Mathieu Depoortere terug in op rechterbak en opnieuw wist hij de ban te breken met een raak shot. Tussendoor pikte ook Olivier nog zijn doelpunt mee. Diezelfde Olivier raakte meteen daarna in verdediging verstrikt in een akkefietje met zijn aanvaller. Olivier pakte twee minuten. ‘Ej, maar em dan ook e!’, repliceerde Olivier nog en prompt gaf scheidsrechter Bruneel ook zijn belager twee minuten. Mathieu liet het echter niet aan zijn hart komen en verzekerde met drie opeenvolgende doelpunten BWD weer van een kloofje van zes punten. Naessens, wie anders, zette met zijn twaalfde doelpunt al en met nog negen minuten te spelen een 23-29 tussenstand op het bord. Nog geen enkele keer dit seizoen was BWD zo dicht geweest bij een bakje pils.. euh... ik bedoel bij een 30e doelpunt. Maar de zenuwen sloegen toe en de Izegemse aanval stokte. Vanuit onverwachte hoek werd toch een beloning gerstenat ‘verdiend’ toen Olivier tegen zijn derde straftijd aanliep en met rood het veld moest verlaten. Maar dat verlichtte de zenuwen niet, integendeel. Uilenspiegel liep ineens drie doelpunten in. Er moest ingegrepen worden met een time-out. Izegem, dat in ondertal stond, moest daarbij ook een dubbele mandekking ondergaan en afspreken in aanval werd moeilijk. ‘Gasten, als er nog één iemand begint over dien 30e goal zever, dan haal ik hem van het veld! Pak gewoon die bal, speelt handbal en scoort!!’. Strenge woorden van Coach Verbeke die hun effect zeker niet gemist hadden. De aanval die daarop volgde, nam Desmet zijn verantwoordelijkheid en maakte hij met zijn eerste van de dag de verlossende 30e treffer. Zelf bevrijd van de bevanging van de illustere 30en legde hij er prompt nog twee tegen de netten. Naessens zette uiteindelijk de kers op de taart van zijn grote ‘Sam Naessens’-show (season 2) met zijn dertiende doelpunt en met een 27-33 eindstand.

De opdracht was volbracht voor BWD en de spelers waren dolgelukkig. Het vooruitzicht naar het bier van de maand had daar zeker zijn deel in. De Tripel Karmelieten vlogen gildig over de toog en de spelers amuseerden zich kostelijk al was het een teambuilding. Met een gelukzalig gevoel kon BWD in een muzikaal en enthousiast busje terug afzakken naar Izegem, waar de avond jammer genoeg niet meer kon verdergezet worden bij Kurt & Sophie in de sportcafé. Onze tweede vader had zijn cafetaria reeds al gesloten. Liga 2 was dan maar op zichzelf aangewezen om zich buiten op de parking van de sporthal te amuseren.

Blue White Dynamite komt dit weekend pas zondag in actie, maar nu zaterdag staat het ‘HBCI Full House!’-evenement op het programma, waarbij onze heren het opnemen tegen HC Kraainem. Daarna is iedereen welkom in het handbalcafé met onze eigenste Ruben Depoortere achter de toog! Wie weet, mag je zelfs één inzetten met Barry! Is dat niet iets waar je altijd al van gedroomd hebt? Wees er daarom zeker bij nu zaterdag in Sporthal De Krekel!

Komende zondag dan staat voor Blue White Dynamite de West-Vlaamse derby in en tegen HC Olva Brugge, de kampioen uit Liga 3 van vorig seizoen, op het programma. Beide West-Vlaamse clubs kenden tot nu toe een moeilijke start van het handbalseizoen. HC Olva Brugge wist vorige speeldag pas hun eerste twee punten in Liga 2 te pakken en moet nog een inhaalmatch spelen. Redenen genoeg voor BWD om alles op alles te zetten om deze lastige confrontatie tot een goed einde te brengen en de kloof tussen hen en Brugge te vergroten.

Speelden voor HBC Izegem Liga 2: Remmery B. (D), Vandemoortele L. (D), Beke W. (2), Deketelaere Y. (2), Depoortere M. (6), Depoortere R. (1), Desmet L. (3), Lievens A., Maertens A., Naessens S. (13), Olivier L. (1), Vandewalle T. (3), Vangroenweghe K. (2) & Verhaeghe S.

 

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC Aalst: 28-27

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: zondag 24 november 2019 10:31

Een laat maar lang verslag van de wedstrijd Izegem - Aalst van vorig weekend! (28-27)

Na een resem moeilijke wedstrijden was het aan onze tweede ploeg om in het duel tegen HC Aalst te bewijzen dat ze geen degradatieteam zijn. De stand in het klassement liegt er wel niet om: Aalst en Izegem telden twee punten meer dan het laatste, puntenloze Olva Brugge. Winnen betekende dus aanspraak maken om dichter bij de middenmoot te sluipen, verliezen betekende een lang seizoen.

In de selectie zat één (letterlijk genomen) waanzinnig grote verrassing. Michiel Demeulenaere (2m45) had al in de voorbereiding te kennen gegeven dat hij graag zou meespelen bij Blue White indien zijn speelkansen bij de eerste ploeg zo groot waren als hij zelf vreesde, en in de belangrijke wedstrijd van vorige zondag was het zover. Toen zaterdagavond op de mossels de vraag kwam of hij stress had voor zijn tweedeploegdebuut antwoordde hij in zijn gekende stijl: ‘Mbwoa, nei, maar kziet wel zitten.’

De opwarming begon met lichte vertraging. De zaal stond na het badmintontornooi van zaterdag nog poedelnaakt, waardoor onze jongens met betwistbaar enthousiasme maar grote nauwkeurigheid hem aankleedden. Aalst startte nog een stuk later aan de opwarming. De eerste supporters zagen de Oost-Vlamingen de zaal binnendruppelen, terwijl BWD al bijna aan keepersopwarming dacht.

Grote afwezige in de tribune was de Belgo-Italiaanse advocaat in spe en in zijn vrije uurtjes doelman bij BWD Julien Decin. Hij onderbrak zijn studiereis in Italië voor een zaterdagavondje feesten in Oostende met zijn studentenclub, en beloofde plechtig zijn schorre stembanden, blauw-witte rookbommen en Italiaanse furie zondag mee te nemen naar De Krekel. Julien deed wat zijn beloofde ‘Wettekst Boetesystem der Blue White Dynamite’ voorging in de Whatsapp-groep: op zich laten wachten.

Na het openingsdoelpunt van Karel, vier doelpunten van Sam Naessens en eentje van Louis Olivier (week na week in betere vorm) stond het 6-3 na acht minuten. De Ajuinen, zoals de mannen van Aalst worden genoemd, hielden de focus in verdediging vooral in het midden en daar lag ook het zwaartepunt van hun aanvalsspel. Toch was hun ervaren opbouwer Lahlou niet de enige man waar ze op teerden. In theorie heeft dit Aalst een zeer degelijke ploeg met nog een sterke, beweeglijke pivot en twee dynamische hoekspelers met een actie.

Izegem kon de voorsprong niet echt verder uitdiepen: telkens als de voorsprong groter dan vier doelpunten kon gaan worden werd gefaald in de afwerking. Op het einde van de eerste helft kwam Aalst ondanks drie doelpunten zoals alleen Karel Vangroenweghe ze maakt toch nog akelig dichtbij. Arne ‘El Toro’ Lievens etaleerde gelukkig zijn neusje voor de goal zoals het een echte pleintjeshandballer betaamt: hij plukte een rebound vinnig van de grond om die genadeloos langs de keeper te schieten. Zo kun er gerust worden met een 14-13 voorsprong, maar had coach Verbeke desalniettemin kopzorgen.

Die kopzorgen werden er niet meteen minder op. Aanvankelijk scoorde Thomas Vandewalle uit een afvallende bal wel het ‘Lelijkste Lobje in De Krekel Ooit’ en kreeg Sam Naessens het publiek aan het kirren met prachtige hoekshots, toch kreeg Blue White geen kans om echt uit te lopen. Tien minuten lang werd een tweepluntenkloof behouden, tot pivot Bjarni Van Audenhove zijn duivels ontbond vanop pivot. Zelfs een Ruben Depoortere op speed had geen tegendoelpunten kunnen verhinderen. Aalst kwam twee doelpunten op voorsprong, en de figuurlijke alarmbellen loeiden van de sporthal tot de Rijksschool, waar het mosselweekend aan de gang was.

In alle mythologische boeken staat geschreven dat in tijden van absolute donkerte, van wanhoop en paniek, wanneer niets nog uitzicht biedt en het laatste beetje hoop is weggeëbd, de Verlosser zich zal komen ontfermen en de Weg zal wijzen. Wie ’s zondags tussen drie en vier aanwezig was in Sporthal De Krekel heeft bovennatuurlijke taferelen mogen aanschouwen, in de persoon Sam Naessens. Vanop hoek bracht hij, ondanks een mandekking op Karel, en met de hulp van Louis Desmet Izegem keer op keer in de wedstrijd, met shots die qua moeilijkheidsgraad exponentiëel in waarde stegen. Vorig seizoen waren er twee ‘Grote Sam Naessens-shows’, dit seizoen is er voorlopig een. Ook Smetje speelde in de eindfase nog een belangrijke rol met twee doelpunten.

Met nog een overvolle minuut op de klok en een scorebord op 28-26 kreeg Aalst alsnog de aansluitingstreffer voor elkaar.
Hoewel Blue White al anticipeerde op een dolle minuut volledige mandekking lieten de Oost-Vlamingen Izegem het spel maken, om passief spel uit te lokken. Die laatste minuut had zomaar uit het dramatische seizoen 2017-2018 kunnen stammen: traag, slordig en achteraf bekeken lachwekkend nerveus handbal dreven coach Verbeke uitzinnig, maar de buzzer kwam net op tijd. 28-27 na een waanzinnig spannende pot handbal.

De cafetaria van Kurt en Sofie moest het wel zonder onze helden stellen: ze werden uitgenodigd om op het mosselweekend te helpen kuisen. Na het poetsen van de eetzaal werden de kelen nog eens gekuist met een pintje, om de dag erna samen alweer te trainen.

Verloren Zoon Julien Decin tekende present om zijn nieuwe keeperstechnieken, geleerd in Italië, te demonstreren en met Ruben Depoortere de laatste grote lijnen van de beloofde ‘Wettekst Boetesysteem der Blue White Dynamite’ te overlopen. Het systeem trad deze week in werking: er volgen interessante tijden voor BWD.

Speelden voor HBCI: Bert Remmery (D), Thomas Vannieuwenhuyse (D), Mathieu Depoortere, Depoortere Ruben, Louis Desmet (2), Arne Lievens (1), Sam Naessens (11), Louis Olivier (4), Stan Vandewalle (1), Thomas Vandewalle (4), Karel Vangroenweghe (5), Sam Verhaeghe, Michiel Demeulenaere, Alexander Maertens

 

HBC Izegem Liga 2 - HC Overpelt: 27-18

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: donderdag 10 oktober 2019 18:30

Onze liga 2-ploeg heeft zijn eerste punten beet. Na de pandoeringen thuis tegen HC Eeklo en op verplaatsing tegen HK Waasmunster waren de kopjes langzaamaan aan het zakken. Tijdens de traditionele post-vrijdagtrainingpils was er zelfs sprake van wat pessimisme. ‘Als we zo weinig blijven scoren winnen we geen enkele match’, zei iemand. Iemand anders beaamde dat. ‘Op die manier weet je dat het moeilijk wordt’, zei nog iemand anders. Bob Peeters was vast apetrots.

Coach Bernd Verbeke is echter niet iemand die snel panikeert. Voor de match drukte hij zijn spelers nog eens op het hart wat hij nu al een groot jaar voordraagt: alles begint in verdediging. Dat is een handbalwaarheid als een koe. In Waasmunster toonde het Blauw-Witte verdedigingspantser in de tweede helft fameuze scheuren, tot er van een pantser zelfs geen sprake meer was. De concentratie hoog houden en beter afwerken dan tijdens de laatste wedstrijden was dus een plausibel advies.

Blue White Dynamite begon in aanval en miste na een half mislukt nummertje al meteen hun eerste shot. Na solide werk in verdediging kon Stan Vandewalle echter op tegenaanval vertrekken, en hij faalde niet. Sam Naessens en weer Vandewalle op tegenaanval brachten de stand dan meteen op 3-0. Een niet te onderschatten mentale boost voor onze blauwhemden. Na enkele uitgespeelde aanvallen, klinisch afgewerkt door ouderdomsdekens Karel Vangroenweghe en Ruben Depoortere, stond het zelfs 7-2 na veertien minuten. Tussendoor poeierde Mathieu Depoortere (of Klaas Beheydt, ’t is maar hoe je het bekijkt) een bal door de keeper, één van de hoogtepunten uit de eerste helft.

Aan de rust was de wedstrijd zelfs al gespeeld. Na een tussenspurt van 9-5 tot 15-5 tegen het einde van de eerste helft aan kon geen bookmaker nog beweren dat HC Overpelt terug zou komen. Wel dient gezegd dat Barry nog eens de kleine lettertjes van het handbalreglement zal moeten nalezen. Na een mooi doelpunt liep hij door de middencirkel met zijn handen op zijn hoofd. ‘Jah, ’t was om mijn hoofd te beschermen tegen de snelle middenworp van de keeper’, probeerde hij nog, maar hij hoort daar natuurlijk niet te lopen. Een werkpuntje, Barry! Ruststand 17-8

Zeventien doelpunten in dertig minuten. Dat was dit seizoen nog niet gebeurd. Ook dertig doelpunten na zestig minuten was nog niet gelukt, en wie ontkent dat het getal dertig belangrijk is voor BWD dwaalt. In de tweede helft ging Blue White dus naarstig op zoek naar een eerste Bacque de Bière. Izegem scoorde in de tweede helft iets minder vlot, met enkele periodes van scoordroogte. Na 22 minuten in de tweede helft zag de situatie er wel nog altijd haalbaar uit: 24 rozen. Exact evenveel als in een bakje gerstennat.

Alsof den duuvel ermee gemoeid was volgden nog enkele missers. Tot overmaat van ramp werd een doelpunt van Louis Desmet, die nog niet gescoord had, niet toegekend. ‘Smetje! Ie zat er toch in??’, riep iedereen op de bank. ‘Euh ja’, antwoordde hij, zich van geen kwaad bewust. Achteraf in de kantine bleek dat de klok op dat moment stil stond, en het doelpunt dus onmogelijk toegekend kon worden. Een ware aha-Erlebnis.

Waren er ook scheidsrechters? Jawel, en ze deden hun job zeer goed: zonder op te vallen. In het begin werd de lijn strak getrokken (met een vroege straftijd voor, who did you expect, Ruben Depoortere), waardoor iedereen de rest van de wedstrijd binnen het kader van het toelaatbare bleef. Eindstand 28-17.

Coach Verbeke was dus bijzonder tevreden na de wedstrijd. Hij prees de winnaarsmentaliteit die zeker in de tweede helft tegen Waasmunster niet te bespeuren was en kon met een gerust hart aan de voorbereiding voor de maandagtraining beginnen. Het werd een opwarmingsspelletje voetbal, de afwezigen hadden ongelijk.

Na de formaliteiten konden onze jongens gaan douchen en de kelen gaan smeren, om na de wedstrijd van de heren collectief de zaal te kuisen. Kurt en Sofie van het Sportkaffee trakteerden naar goede gewoonte met frituurhapjes na de overwinning en Ruben Depoortere weigerde een ad fundum: er zijn nog zekerheden in het leven.

Verder werd de wedstrijd opgedragen aan de afwezige Willem Beke en zijn vrouw. Ze werden vorige week trotse ouders van dochter Vosse Beke. De hele ploeg wenst hen het allerbeste toe. De BWD-familie blijft uitbreiden.

 

HBC Izegem Liga 2 - Knack Roeselare: 24-26

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: maandag 11 november 2019 16:21

Zaterdag mocht onze tweede ploeg één van die wedstrijden spelen waar het eigenlijk allemaal om draait in sport: een rasechte derby. Sinds de opmars van onze eerste ploeg uit de donkere krochten van het liga-handbal naar Liga 1 en recenter nationaal niveau komt de wedstrijd Izegem – Roeselare niet meer elk seizoen voor, maar in de Beker van België troffen de buren elkaar dit seizoen toch nog eens. In die wedstrijd toonde Roeselare zich een taaie klant, waar onze eerste ploeg de handen mee vol had. Voor onze tweede ploeg beloofde het dus een zware vooravond te worden tegen een ongeslagen tegenstander.

Toch had coach Verbeke geen directe redenen om zich grote zorgen te maken. Tegen het eveneens ongeslagen Elita Lebbeke speelden onze jongens namelijk tot het einde met goed handbal mee, en zat de zege er zelfs in. Tweede opsteker: de slachtoffers van die wedstrijd, Louis Desmet (wansmakelijke lipblessure) en Sam Naessens (stevige ‘keunebille’) waren op tijd fit geraakt, en bovenal speelden onze jongens in het eigen Fort De Krekel. Zowel Izegem als Roeselare hadden redelijk wat supporters in de tribune zitten, dus alle omstandigheden zaten mee om er een mooie wedstrijd van te maken.

Thomas Vandewalle opende de score vanop hoek, en na twee doelpunten van de bezoekers bracht Willem Beke onze ploeg weer gelijk. De omstandigheden die eerst zo mooi meezaten begonnen daarna te keren. Stan Allosserie verstapte zich in een beweging en moest de wedstrijd al na enkele minuten staken. Meteen daarna kreeg Willem twee minuten straftijd, en wanneer hij het veld weer mocht betreden kwamen onze blauwhemden meteen weer in ondertal na een fout van snelheidsduivel Sam Naessens. Zo stond het meteen 2-5 na tien minuten. Niet de start waar Izegem op hoopte.

Louis Desmet, tijdig fit na een operatie aan de lip en een lichte schouderblessure, scoorde dan twee keer na elkaar, waarmee hij Izegem terug in de wedstrijd bracht. Het duel Louis Desmet en Roeselarespeler Sam Cracco was dan ook een wedstrijd in de wedstrijd. De twee drinken geregeld samen koffie op zondag, gezien Cracco schoonbroer moet zeggen tegen Smetje. Niet zo veel later bracht Cracco het schaamrood op de wangen van Smetje en Thomas Vandewalle. De twee lieten zich kinderlijk uitspelen met een doelpunt ten gevolge. ‘Jagh, da was oes skuld’, met een ‘Joat, verdomme’ ten antwoord.

De Izegemse aanval verliep zoals wel vaker stroef, en het was dankzij treffers van Sam Naessens, Stan Vandewalle en Alexander Maertens dat na de rust van een wedstrijd nog sprake zou kunnen zijn. Ruststand 9-14, na een eerste helft die over de hele lijn niet goed genoeg was.

Het is een publiek geheim dat onze tweede ploeg tijdens elk van de drie helften een beetje beter in vorm raakt, en dat was nu niet anders. Roeselare liep aanvankelijk wel nog een doelpuntje extra uit, maar na tien dolle minuten waarin zes verschillende(!) Izegemse spelers achtereenvolgens (Thomas, Sam N, Stan V, Mathieu, Willem en Ruben) scoorden stond het met nog vijftien minuten op de klok zowaar 17-17 gelijk. Roeselare in paniek, en Blue White met het mes tussen de tanden. Dat mes was trouwens scherp, maar niet gevaarlijk. Helaas oordeelden de scheidsrechters daar meerdere malen anders over. Straftijden en strafworpen vielen uiteindelijk bij de vleet, maar onze Liga 2-ploeg heeft goud tussen de palen. Vannie keepte op niveau, en geschenk uit de hemel Bert Remmery pakte drie van de vier geïncasseerde strafworpen.

De focus van BWD verschoof helaas van de inhaalrace naar de wedstrijd van de scheidsrechters, en dat is zelden een goed teken. Na enkele balverliezen en gemiste shots was de wedstrijd na 55 minuten uiteindelijk toch gespeeld. Roeselare klom tot 21-25, en zou de zege niet meer uit handen geven.

Terwijl de blauw-witte supporters in de cafetaria aan het wachten waren poetste BWD plichtsbewust de zaal, om daarna nog lang na te kaarten over een wedstrijd tegen een titelkandidaat die eigenlijk gewonnen had kunnen worden. Voorzitter Wim zalfde na de wedstrijd de wonden van de spelers: ‘Die punten zullen wel komen.’ We geloven hem graag.

Zondag speelt onze ploeg in Mechelen tegen Welta, gedeeld eerste in de stand. Daarna volgt een op papier makkelijker programma.

Speelden voor HBCI: Allosserie Stan, Beke Willem (2), Depoortere Mathieu (3), Depoortere Ruben (1), Lievens Arne, Maertens Alexander (3), Naessens Sam (5), Olivier Louis (1), Remmery Bert (D), Vandewalle Stan (2), Vandewalle Thomas (4), Vannieuwenhuyse Thomas (D), Verhaeghe Sam, Desmet Louis (3)

 

HBC Izegem Heren Liga 2 - HC Eeklo: 14-21

Categorie: heren - liga 2 - verslagen
Geschreven: dinsdag 01 oktober 2019 10:45

Bernd Verbeke mocht zijn tweede seizoen als coach van het Izegemse fanionteam aanvangen tegen HC Eeklo. Het belooft een spannend seizoen te worden: er wordt geloofd in de kwaliteit van deze ploeg, maar tegelijk zal Izegem (in tegenstelling tot vorig jaar) geen enkel punt cadeau krijgen. De Oost-Vlamingen starten met vernieuwde ambitie aan het seizoen na de terugkeer van hun (voorlopig nog geblesseerd) paradepaardje Longueville. In de Izegemse selectie viel een nieuwe ex-Heer te bespeuren: Mathieu Depoortere mocht thuis zijn come-back maken. Verder één grote verrassing: Bert Remmery draafde mee op met BWD.

Ruben Depoortere opende de score met een uit de hand gelopen spelletje yugo. In zijn gekende stijl beukte hij zich een weg langs en door drie verdedigers, en schoot zijn eerste van het seizoen binnen. Borgers bracht daar de gelijkmaker tegenover. Al snel werd duidelijk dat het aanvallend geen hoogstaande wedstrijd zou worden, maar dat de ploeg die zich het langst geconcentreerd kon houden zou winnen. Ook Sam Naessens en Verhaeghe openden hun boekje voor het nieuwe seizoen in de eerste tien minuten, maar Eeklo wist eveneens het net te vinden: 3-2.

Bert Remmery had zich in de eerste tien minuten al enkele keren laten opmerken met puike reflexen, maar hierna werd hij ook geholpen door zijn verdediging. De agressiviteit dat BWD zo sierde vorig seizoen is niet verdwenen, met Stan Vandewalle als exponent daarvan. Zijn tegenspeler mag nog drie meter groot zijn, in de kuiten zal hij bijten. Ondertussen scoorden zijn broer Thomas en Sam Naessens elk, wat Izegem een relatief comfortabele beginsituatie opleverde: 5-2.
De concentratie en kwaliteit in aanval hoog houden bleek echter in de voorbereiding al een probleem, en een kind weet dat je moet scoren om te kunnen winnen. Uiteindelijk konden onze jongens gaan rusten met een 7-6 ruststand, met dank aan een uitstekende verdediging.

Willem Beke en Ruben deden Izegem even geloven in beterschap, maar dat bleek niet lang het geval. In de 41ste minuut kwam Eeklo gelijk, in de 44ste twee doelpunten voor. In een wedstrijd waar zo weinig gescoord wordt het mentale voordeel afnemen levert altijd punten op. Dat bleek nu niet anders. Na een verandering in verdediging stuikte het huisje in elkaar, hoewel Lander Vandemoortele goed was ingevallen. Eindstand 14-21, met weliswaar nog een aantal leuke aanvallende fases.

Uit een ander vaatje tappen: het is een cliché met reden. Aanvallend moeten er grote stappen worden gezet als Blue White wedstrijden wil gaan winnen, anders kan dit een lang en lastig seizoen worden.

Verder nog even vermelden dat Alexander Maertens, Stan Allosserie, Louis Desmet en Thomas Vannieuwenhuyse niet aanwezig konden zijn. Ze misten zo de inhuldiging van de nieuwe Blue White-shirts, met als trotse sponsors het Sportkaffee van geestelijke vader en moeder Kurt en Sofie, en Kopman, geestelijk kind van Vannie himself!

Speelden voor Handbalclub Izegem: Beke Willem (4), Depoortere Mathieu, Depoortere Ruben (3), Horre Simon, Lesy Thomas, Lievens Arne (1), Naessens Sam (3), Olivier Louis, Vandemoortele Lander (D), Vandewalle Stan, Vandewalle Thomas (1), Vangroenweghe Karel (1) , Verhaeghe Sam (1) & Remmery Bert (D)

 

         

            

         

         

 
© 2019 Handbalclub Izegem
Back to Top