Het leek alsof Izegem hun rol in de strijd voor het behoud zou gaan lossen na vijf minuten, gezien de thuisploeg dan al 0-4 in het krijt stond. Rune Delbecque milderde, en via Demeulenaere en Declerck kwam Izegem helemaal terug in de wedstrijd. Wanneer Roef de gelijkmaker prikte, zat de vlam pas écht in de pan. De supporters in de tribune, die voor de zoveelste keer op rij in vuur en vlam stond, zagen hoe Sint-Truiden en Izegem haasje-over speelden. Via Louis Motte kwam Izegem op voorsprong vlak voor rust. Uiteindelijk wist Sint-Truiden nog gelijk te maken, maar het geloof op een goede afloop was daarom niet minder aanwezig.

Rune Delbecque voelde zich in de tweede helft als een vis in het water, en scoorde menig schitterend doelpunt. Ook kon Izegem voor het eerst sinds zijn blessure rekenen op de allerbeste Louis Motte, die de Truiense doelman hoofdpijn bezorgde. De Limburgers maakten zich schuldig aan haantjesgedrag, en dat hadden de scheidsrechters ook begrepen. Door de vele straftijden wisten onze heren tussen de 20ste en 25ste minuut een onoverbrugbare kloof te slaan. Tjorven Deschamps wist het geblunder van de verdediging na een mindere pass van Demeulenaere (een serieus eufemisme) af te straffen, en de eerste overwinningsvuisten gingen al in de lucht. Diezelfde Demeulenaere mocht trouwens terugblikken op een sterke match in verdediging. Ondanks de heerlijke prestatie van Louis Motte was dé grote ster van de avond Jens Lievens. Hij floreerde onder impuls van het publiek, en bewees andermaal zijn waarde. 22-17 werd de eindstand, en Izegem leeft nog.

Volgende week trekt Izegem naar het verre Amay, samen met Sasja de derde degradatiekandidaat. Bij verlies mag Izegem hun kansen op behoud definitief opbergen, bij winst komt alles weer op een zakdoek te liggen. De strijd om het behoud was zelden zo spannend…

          

© 2017 Handbalclub Izegem
Back to Top